اشترینان - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اشترینان | |
---|---|
کشور | ![]() |
استان | لرستان |
شهرستان | بروجرد |
بخش | اشترینان |
سال شهرشدن | ۱۳۳۵ |
مردم | |
جمعیت | ۴٬۲۴۰ نفر |
اطلاعات شهری | |
شهردار | محمدرضا مقصودی [۲] |
پیششمارهٔ تلفن | ۰۶۶[۱] |
اشترینان یکی از شهرهای استان لرستان در ایران است. این شهر چهارمین شهر بزرگ شهرستان بروجرد بعد از بروجرد، ونایی، فیال، است و مرکز بخش اشترینان میباشد که در شهرستان بروجرد و در ۱۰ کیلومتری شمال شهر بروجرد قرار دارد. این شهر در دشت سیلاخور قراردارد و دارای آب و هوای سرد کوهستانی است. اشترینان به احتمال زیاد اشتربان بودهاست و یکی از کاروانسراها بر سر راه بروجرد و اصفهان به همدان و بغداد بودهاست. کوه و قلعه یزدگرد در شرق آن و کوه گرین در غرب آن قرار دارند. هسته اولیه شهر، بنا بر لغتنامه دهخدا متشکل از چهار چشمه بودهاست.[نیازمند منبع]
همچنین از دلایل جذب گردشگران به این شهر و از رسوم محلی آن مراسم ماه محرم آن است،در این مراسم به سینهزنی ، زنجیرزنی ،گلمالی ، آتش زدن نمادین خیمه ها و پخش نذورات از جمله هلیم پرداخته می شود.
تاریخچه
[ویرایش]این شهر دارای قدمتی دیرینه است و براساس سنگنوشتههای یافت شده قدمت آن به زمان حمله اعراب به ایران میرسد. نام اشترینان به احتمال زیاد بر این اساس انتخاب شدهاست که در زمان یزدگرد چون این منطقه خوش آب و هوا بودهاست برای نگهداری چارپایان سپاه یزگرد استفاده میشده و بر همین اساس به آن اشتربان میگفتهاند که بعدها در اثر گذشت زمان به اشترینان تبدیل شدهاست. بر اساس نقل قولی دیگر، چون در قدیم سوغات این شهر نانهای بزرگی بودهاست، و بزرگترین حیوان حلال گوشت نیز شتر بودهاست، از این رو نام اشترینان (نانهایی به اندازه شتر) برای این شهر انتخاب شدهاست.[۴]
در کتاب مجمل التواریخ که به شرح احوال دوران افشاریان و زندیه اختصاص دارد به قلعه و شهری به نام اشتران در نزدیکی همدان اشاره شدهاست که احتمالاً همان اشترینان است. در صفحه ۱۴۲ این کتاب در شرح اتفاقات مربوط به میرزا محمدتقی آمده که با حسین خان به طمع دریافت حکومت کرمانشاه به اصفهان رفت و با دریافت خودمختاری کل به سمت کرمانشاه برگشت و سرداران تفنگچی (خوانین) ایلات را خواست که بدون اطلاع امیرخان و میرزا محمدتقی در همدان به وی بپیوندند. خوانین با جمعیت زیاد روانه شدند:
(خوانین) چند روز در منزل اشتران که نزدیک همدان است توقف نمودند. امیرخان بر حقیقت احوال آنها مطلع شده هفت هزار سوار برداشته با چهارضرب توب به سمت اشتران مرحله پیما گردید. حسین خان آگاهی یافته با وجود بی چشمی که دم از هم چشمی می زد تلافی را صلاح ندانسته در قلعه اشتران با مرتضی قلی خان تحصن اختیار نمودند. و امیرخان دو روز آنها را محاصره نموده کاری از پیش نبرد و عطف عنان به جانب قلعه نمود.[۵]
شهرداری
[ویرایش]شهرداری اشترینان بر اساس مستندات سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور، از سال ۱۳۳۵ خورشیدی تاسیس شده و در سال ۱۴۰۱، درجه شهرداری این شهر ۵ بوده است. [۶]
جمعیت
[ویرایش]بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴٬۲۴۰ نفر (۱٬۴۱۵ خانوار) بودهاست.[۷]
زبان
[ویرایش]فرهنگ جغرافیائی ایران زبان مردم اشترینان را لری ذکر کردهاست.[۸]
پانویس
[ویرایش]- ↑ «پیش شماره شهرستانهای استان لرستان» (PDF). وبگاه مخابرات استان لرستان. بایگانیشده از اصلی (PDF) در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافتشده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴.
- ↑ خبرگزاری باشگاه خبرنگاران (۲۰۱۷-۱۲-۲۴). «معرفی شهردار جدید اشترینان». خبرگزاری باشگاه خبرنگاران | آخرین اخبار ایران و جهان | YJC. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۸-۲۷.
- ↑ قوم لر-امان الهی بهاروند
- ↑ سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان
- ↑ گلستانه (۱۳۵۶). مجمل التواریخ. دانشگاه تهران.
- ↑ «درجه جمعیت و سال تاسیس شهرداری ها». سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور. ۱۴۰۱. بایگانیشده از اصلی در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۱۸ مرداد ۱۴۰۲.
- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
- ↑ فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)، جلد ۶، انتشارات دایره جغرافیایی ستاد ارتش، فروردین ۱۳۳۰، چاپخانه ارتش