الائمه الاثنی عشر - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
الشذرات الذهبیه فی تراجم الائمة الاثنی عشر عند الامامیة که به نام الشذور الذهبیه هم خوانده میشود اثر ابن طولون است. وی در این کتاب شرح زندگی امامان دوازدهگانهٔ شیعه را میآورد. صلاحالدین منجد این کتاب را با عنوان الائمة الاثنی عشر با ۳۵ صفحه مقدمه در سال ۱۹۵۸ در بیروت به چاپ رساند.[۱]
پانویس
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- لسانی فشارکی، محمدعلی (۱۳۷۰). «ابن طولون». در سید محمدکاظم موسوی بجنوردی. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. چهارم. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۳۹-۴.