جغرافیای راهبردی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جغرافیای راهبردی یا جغرافیای استراتژیک حوزه ای است مربوط به کنترل یا دسترسی به مناطق فضایی که بر امنیت و رفاه کشورها تأثیر می گذارند. مناطق فضایی که به جغرافیای راهبردی مربوط می شوند با نیازها و توسعه انسانی تغییر می کنند. این رشته زیرمجموعه ای از جغرافیای انسانی است که خود زیرمجموعه ای از مطالعات کلی تر جغرافیا میباشد. جغرافیای راهبردی همچنین ارتباط تنگاتنگی با ژئواستراتژی دارد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]برای مطالعه بیشتر
[ویرایش]- Brzezinski, Zbigniew. The Grand Chessboard: American Primacy and its Geostrategic Imperatives. New York: Basic Books, 1997.
- Daclon, Corrado Maria. Geopolitics of Environment, A Wider Approach to the Global Challenges. Italy: Comunità Internazionale, SIOI, 2007.
- Faringdon, Hugh. Strategic Geography: NATO, the Warsaw Pact, and the Superpowers. Routledge (1989). شابک ۰−۴۱۵−۰۰۹۸۰−۴.
- Gray, Colin S. and Geoffrey Sloan. Geopolitics, Geography and Strategy. Portland, OR: Frank Cass, 1999.
- Kemp G., Harkavy R. Strategic Geography and the changing Middle East. Carnegie Endowment for International Peace in cooperation with Brookings Institution Press, 1997.
- Mackinder, Halford J. Democratic Ideals and Reality. Washington, DC: National Defense University Press, 1996.
- Stürmer, Michael. Strategische Geografie. Leitartikel, Die Welt Online, 10. February 2004.