خوجهایسم - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بخشی از مجموعه مباحث درباره |
کمونیسم |
---|
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/HOD%C5%BDA_druh%C3%A1_m%C3%ADza.jpg/220px-HOD%C5%BDA_druh%C3%A1_m%C3%ADza.jpg)
خوجهایسم (به انگلیسی: Hoxhaism) اصطلاحی غیررسمی است که برای توصیف گسترهای از گرایشهای مارکسیست-لنینیستی ضد ریویزیونیستی به کار میرود که در دههٔ ۱۹۷۰ در نتیجهٔ شکاف در جنبش مائوییستی پس از تشکیل خطی متشکل از حزب کمونیست چین و حزب کار آلبانی در سال ۱۹۷۸ ظهور کردند. آلبانیاییها گرایش بینالمللی جدیدی به راه انداختند. این گرایش خودش را به صورت دفاع سفت و سخت از میراث ژوزف استالین، و نیز انتقاد تند از تقریباً همهٔ دستهبندیهای کمونیستی دیگر، به عنوان ریویزیونیست، نشان میداد.
انور خوجه در انتقاد از ایالات متحده، شوروی، چین و یوگسلاوی، سه کشور اخیرالذکر را سوسیال-امپریالیست خواند و تهاجم شوروی به چکسلواکی را با خروج از پیمان ورشو محکوم کرد.[۱]
خوجه اعلام کرد، آلبانی تنها دولت قانونی است که پس از ۱۹۷۸ به مارکسیسم-لنینیسم وفادار مانده است. آلبانیاییها میتوانستند در میان مائوئیستها به ویژه در آمریکای لاتین و جریانهایی مانند ارتش آزادیبخش خلق و حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست اکوادور و همینطور در حزب کمونیست برزیل متحدان زیادی داشته باشند و در کل پیروی بینالمللی عمدهای را متوجه خود کنند. این گرایش پس از خوجه گهگاه با نام خوجهایسم مطرح شد.[۲]
پس از فروافتادن دولت کمونیست در آلبانی، حزبهای طرفدار آلبانی پیرامون همایش بینالمللی و انتشارات اتحاد و مبارزه گرد آمدند.
فهرست حزبهای خوجهایست
[ویرایش]حزبهای فعال
[ویرایش]- حزب کمونیست آلمان (شفق سرخ)
- حزب کار ایران (طوفان)
- حزب کار آمریکا
- حزب کار مالی
- حزب کمونیست بنین
- حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست ترکیه
- حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست اکوادور
- حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست ونزوئلا
- حزب کمونیست کلمبیا (مارکسیست-لنینیست)
- حزب کمونیستی کار (جمهوری دومینیکن)
- حزب کمونیست شیلی (کنش پرولتری)
- پلاتفورم کمونیستی (ایتالیا)
- جنبش عملی مردمی مارکسیست-لنینیست (نیکاراگوئه)
- حزب کمونیست کانادا (مارکسیست-لنینیست)
- حزب مارکسیست-لنینیست کبک
- حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست بنین
- حزب کمونیست انقلابی بریتانیا (مارکسیست-لنینیست)
- اتحادیهٔ کمونیستی بریتانیای بزرگ
- حزب کمونیست انقلابی(برزیل)
- گروه انقلابی مارکسیست-لنینیست (نروژ)
- حزب کار (صربستان)
- جنبش بازسازی حزب کمونیست یونان (۱۹۱۸-۱۹۵۵)
- سازمان مارکسیست-لنینیست ایالات متحده
- حزب کمونیست قدر هند
- حزب کمونیست اسپانیا (مارکسیست-لنینیست)
- حزب کمونیست (مارکسیست-لنینیست) بولیوی
- حزب کمونیست مکزیک (مارکسیست-لنینیست)
- حزب کمونیست کارگران تونس
- ارتش آزادیبخش خلق
- حزب کمونیست کارگران فرانسه
- حزب کمونیست انقلابی ساحل عاج
- حزب کمونیست ترینیداد و توباگو
- حزب کمونیست آلبانی
حزبهای تاریخی
[ویرایش]- آلبانی: حزب کار آلبانی
- ایران: حزب مارکسیست-لنینیست شفق سرخ
- بنین: حزب کمونیست بنین
- برزیل: حزب کمونیست برزیل
- اتیوپی: اتحادیهٔ مارکسیست-لنینیست تیگرای
- بریتانیا: اتحادیهٔ کمونیست بریتانیای بزرگ
- بورکینافاسو: حزب کمونیست انقلابی ولتائی
- کانادا: حزب کمونیست کانادا (مارکسیست-لنینیست)
- شیلی: حزب کمونیست شیلی (کنش پرولتری)
- کلمبیا: حزب کمونیست کلمبیا (مارکسیست-لنینیست)
- دانمارک: حزب کمونیست دانمارک مارکسیست-لنینیست
- جمهوری دومینیکن: حزب کمونیستی کار
- جزایر فارو: ترقی جزایر (م-ل)
- ایسلند: اتحاد کمونیستی (مارکسیست-لنینیست)
- آلمان: حزب کمونیست آلمان (شفق سرخ)
- آلمان شرقی-آلمان غربی: حزب کمونیست آلمان مارکسیست-لنینیست
- یونان: سازمان کمونیستهای مارکسیست-لنینیست یونان
- هند: حزب کمونیست قدر هند
- ایرلند: حزب کمونیست ایرلند (مارکسیست-لنینیست)
- ژاپن: حزب کمونیست ژاپن (جناح چپ)
- مکزیک: حزب کمونیست مکزیک (مارکسیست-لنینیست)
- هلند: حزب کارگران هلند (سازمان سازندگی)
- نیکاراگوئه: حزب مارکسیست-لنینیست نیکاراگوئه
- نروژ: اتحادیهٔ کارگران کمونیست (نروژ) و اتحادیهٔ مارکسیست-لنینیست (نروژ)
- پرتغال: حزب کمونیست (بازسازی)
- اسپانیا: حزب کمونیست اسپانیا (مارکسیست-لنینیست)
- سورینام: حزب کمونیست سورینام
- سوئد: حزب کمونیست در سوئد
- توگو: حزب کمونیست توگو
- ترینیداد و توباگو: حزب کمونیست ترینیداد و توباگو
- ترکیه: حزب کمونیست ترکیه جنبش مارکسیست-لنینیست و حزب کمونیست انقلابی ترکیه
- ایالات متحده آمریکا: سازمان انقلابی کار (ایالات متحده آمریکا) و حزب مارکسیست-لنینیست (ایالات متحده آمریکا)
- ونزوئلا: حزب پرچم سرخ
- نیوزیلند: حزب کمونیست نیوزیلند
پانویس
[ویرایش]- ↑ پایگاه اینترنتی حزب کمونیست ایران (م-ل-م)، مائوئیسم در ایران؛ بایگانیشده در ۱ فوریه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine بازدید در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی.
- ↑ پایگاه اینترنتی حزب کمونیست ایران (م-ل-م)، مصاحبه مجله انترناسیونالیستی «جهانی برای فتح» با رفیق پراچاندا صدر حزب کمونیست نپال (مائوئیست)؛ بایگانیشده در ۷ مه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine بازدید در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی.