شلوم - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شَلوم پسر یابیش پادشاه اسرائیل از پادشاهان ذکر شده در کتاب مقدس است.[۱] و مَنَحیم بن جادی از تِرصَه برآمده، به سامره داخل شد؛ و شلوم بن یابش را در سامره زده، و او را کشت و به جایش سلطنت نمود.[۲]
پانویس
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- گلن، ویلیام؛ مرتن، هنری (۱۳۷۹). کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید. ترجمهٔ فاضل همدانی. اساطیر. شابک ۹۶۴-۳۳۱-۰۶۸-X.