ضیاءآباد - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ضیاءآباد ضیاآباد | |
---|---|
![]() | |
کشور | ![]() |
استان | قزوین |
شهرستان | تاکستان |
بخش | ضیاءآباد |
نام(های) پیشین | سومگان،زارع آباد |
سال شهرشدن | ۱۳۶۹ |
مردم | |
جمعیت | ۱۲۰۰۰ |
اطلاعات شهری | |
شهردار | مجید لشگری |
رهآورد | گردو، انگور، شیرهٔ انگور، کشمش، بادام، پسته، عناب و زعفران |
پیششمارهٔ تلفن | ۰۲۸۳ |
شناسهٔ ملی خودرو | ![]() |
ضیاءآباد یکی از شهرهای شهرستان تاکستان واقع در استان قزوین است. این شهر در فاصله ۶۰ کیلومتری جنوب غربی استان قزوین واقع شده و جمعیت آن در سال ۱۴۰۰ بالغ بر ۱۲۰۰۰ نفر است.[۱] زبان این شهر ترکی آذربایجانی است.[۲] این شهر به عنوان روستا های مهم تولیدکننده گردو در استان قزوین شناخته میشود.[۳]
آثار تاریخی
[ویرایش]از آثار تاریخی شهر ضیاءآباد میتوان به امامزاده ولی به شماره ثبت ۲۶۲۱ مربوط به دوران صفویه و امامزاده کمال به شماره ثبت ۳۳۱۶ متعلق به امپراتوری تیموری در قرن ۹ قمری اشاره نمود.[نیازمند منبع]
قیز قلعه نیز یکی از آثار تاریخی در فاصله ۱۵ کیلومتری ضیاءآباد متعلق به دوران قبل از ساسانیان است.[نیازمند منبع]
هفت حوض برای قبل از پیدایش طلا
سوغاتی های ضیاءآباد
[ویرایش]از سوغاتیهای این شهر میتوان به گردو، انگور، کشمش و شیره انگور اشاره نمود. این شهر یکی از قدیمیترین بخشها و شهرهای استان قزوین میباشد.[۴]
منابع
[ویرایش]- ↑ طرح جامع شهر ضیاءآباد
- ↑ فرهنگ جغرافیایی ایران رزم آرا، جلد اول، صفحه ۱۴۱
- ↑ آثار تاریخی ضیاءآبادآرادبرندینگ: گردوی ضیاءآباد
- ↑ «جاذبههای دیدنی ضیاءآباد». معرفی جاهای دیدنی ایران و جهان. ۲۰۱۹-۰۶-۱۵. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۹-۰۳.
- رضا صمدیها، ضیاآباد؛ کهن شهر تاریخ، قزوین: انتشارات اندیشه زرین و نشر هدی، ۱۳۹۰.