عهدنامه ۱۸۰۱ ایران و انگلیس - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
عهدنامهٔ ۱۸۰۱ ایران و انگلیس عهدنامهای بود که در سال ۱۸۰۱ میلادی میان دیپلمات بریتانیایی جان ملکم و شاه ایران فتحعلی خان قاجار منعقد شد. ابتکار عمل این قرار داد در دست بریتانیا بود و دلیل آن سهولت ارسال نیروی کمکی به مرزهای غربی هند بریتانیا پس از حملهٔ فرانسه ناپلئونی به مصر بود.[۱]
این عهدنامه حمایت انگلیس از ایران در برابر روسیه و مزایای تجاری را برای ایران فراهم میکرد و مانع حملهٔ فرانسه نیز میشد.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]کتابشناسی
[ویرایش]- Amini, Iradj (2000). Napoleon and Persia: Franco-Persian relations under the First Empire. Washington, D.C. : Taylor & Francis. شابک ۰-۹۳۴۲۱۱-۵۸-۲.