پیجین ملانزی - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پیجین انگلیسیِ مِلانِزی (به انگلیسی: Melanesian Pidgin) نوعی از زبانهای پیجین است که طی دویست سال گذشته در اقیانوس آرام شکل گرفتهاست.[۱]
پیدایش
[ویرایش]از زمانهای گذشته و همزمان با شناخته شدن جزایر منطقهٔ ملانزی توسط کاشفان هلندی، بریتانیایی، فرانسوی، اسپانیایی و پرتغالی زبانهای اروپایی به تدریج وارد این نواحی شد. ارتباطات اولیه میان اروپاییان و مردم بومی بر روی کشتیها و طی مبادلات تجاری کوتاه در سواحل باعث پیدایش این پیجینها گردید. وقتی ارتباطات در قرن نوزدهم بهبود یافت، مستعمرات، تجارت خانهها، پایگاههای دولتی و هیئتهای مذهبی شکل گرفتند و پیجین انگلیسی ملانزی تثبیت و گسترش یافت.[۱]
گویشها
[ویرایش]در حال حاضر چهار نوع گویش در جنوب غربی اقیاوس آرام یافت میشود که عبارتند از:[۱]
- توک پیسین که در پاپوای گینه نو صحبت میشود.
- بیسلاما که در ناحیه هیبراید نو (که جزوی از کشور وانوآتو است) بکار میرود.
- سلیمان پیجین که در جزایر سلیمان شکل گرفتهاست.
- بروکن که در جزایر تنگهٔ تورس پدید آمدهاست.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ کمری، برنارد, ویراستار (تابستان ۱۳۸۷). اطلس زبان ها. تهران: انتشارات دانشگاه تهران. صص. ۱۹۵ و ۱۹۶. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۰۳-۵۷۹۱-۰.