زاگرس چینخورده - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زاگرس چین خورده یک پهنه زمینشناسی در غرب ایران، در بخش غربی و جنوبی رشتهکوه زاگرس، با طولی حدود ۱۳۷۵ کیلومتر و عرضی بین ۱۲۰ تا ۲۵۰ کیلومتر است. این بخش از زاگرس، در ادامهٔ زاگرس مرتفع، تا خلیج فارس و تنگه هرمز ادامه مییابد. تاقدیسهای بزرگ و کشیده از مشخصههای زاگرس چین خورده هستند.[۱][۲]
ارتفاع کوههای منطقه نسبت به زاگرس مرتفع کمتر است اما وسعت ناحیه کوهستانی بیشتر است. گسل زاگرس بلند مرز شمالی پهنه زاگرس چینخورده محسوب میشود و این پهنه را از زاگرس بلند جدا میسازد.
پانویس
[ویرایش]- ↑ «جایگاه و ویژگیهای زمینشناسی استان لرستان». پایگاه ملی دادههای علوم زمین کشور. بایگانیشده از اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۴. دریافتشده در ۱۳۹۱/۳/۷. تاریخ وارد شده در
|تاریخ بازبینی=
را بررسی کنید (کمک) - ↑ مردانی، محسن و رضایی، علیرضا. «لرزه خیزی، لرزه زمینساخت زاگرس». پایگاه ملی دادههای علوم زمین کشور. بایگانیشده از اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۴. دریافتشده در ۱۳۹۱/۳/۷. تاریخ وارد شده در
|تاریخ بازبینی=
را بررسی کنید (کمک)