Bioko Norte
Provincie in Equatoriaal-Guinea ![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
Situering | |||
Regio | Región Insular | ||
Coördinaten | 3°36'NB, 9°0'OL | ||
Algemeen | |||
Oppervlakte | 776 km² | ||
Inwoners (2001) | 231.428[1] (2001) (298 inw./km²) | ||
Hoofdstad | Malabo | ||
|
Bioko Norte is de meest bevolkte van de zeven provincies van Equatoriaal Guinea, de omvang is 776 km². De nationale hoofdstad Malabo ligt in deze provincie, evenals de provinciehoofdstad Rebola. Het zuidelijk deel kent minder bewoning en is flink bebost. Het wordt deels in beslag genomen door Parque Nacional del Pico Basilé, een 330 km2 groot nationaal park, opgericht in het jaar 2000.
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]Bioko Norte beslaat het noordelijk deel van het eiland Bioko, het zuidelijk deel is Bioko Sur. Het eiland ligt in de Atlantische Oceaan, 40 km voor de kust van Kameroen. De kleinere stad Santiago de Baney ligt in het noordoosten. Aan de noordoostkust ligt het resort Sipopo, met onder andere een hotel van de Sofitel-keten.[2] Het dorp Basupu ligt ten noordwesten van de hoofdstad Malabo.
De provincie wordt gedomineerd door tropisch regenwoud en heeft weinig stedelijke ontwikkeling. In de bossen van Rebola, Baney en de Moka Valley liggen volgens een publicatie van Human Rights Watch landmijnen.[3] Het zuidelijk en centraal deel is zwaar bebost en heuvelachtig in het gebied van het Parque Nacional del Pico Basilé. Het nationaal park strekt zich uit tot over het noordelijk deel van de aangrenzende provincie.[4] Bij de noordoostkust ligt het onbewoonde eiland Islote Horacio (3° 46′ NB, 8° 55′ OL).
Demografie
[bewerken | brontekst bewerken]In de provincie wonen veel Bubi, die de Bubi-taal spreken.[5] De dichter Behori Sipi Botau (1960), afkomstig uit Rebola, thans woonachtig in de Verenigde Staten, is van Bubi-afkomst.[6]
Bevolkingsontwikkeling
[bewerken | brontekst bewerken]jaar | inwoners |
---|---|
1983 | 46.221 |
1994 | 75.137 |
2001 | 231.428 |
2013 | 181.525 |
2015 | 299.836 |
De bevolking van Bioko Norte is sterker gegroeid dan die van het land als geheel.[8]
- ↑ (es) DGECN (Nat. Stat. Dienst), Evolución y Distribución de la población. Gearchiveerd op 22 december 2012. Geraadpleegd op 26 september 2012.
- ↑ Sofitel Malabo Sipopo Le Golf. Sofitel. Gearchiveerd op 11 juni 2018. Geraadpleegd op 16 december 2018.
- ↑ Landmine Monitor Report 2002: Toward a Mine-free World. Human Rights Watch (2002), p. 248. ISBN 978-1-56432-277-7. Geraadpleegd 16 december 2018
- ↑ Pico de Basile National Park. Protectedplanet.net. Gearchiveerd op 2 augustus 2018. Geraadpleegd op 16 december 2018.
- ↑ Tortora, Christina, Dikken, Marcel den, Montoya, Ignacio L. (15 February 2016). Romance Linguistics 2013: Selected papers from the 43rd Linguistic Symposium on Romance Languages (LSRL). John Benjamins Publishing Company, New York, p. 238. ISBN 978-90-272-6768-9.
- ↑ World Literature in Spanish: G-Q. ABC-CLIO (2011), p. 353. ISBN 978-0-313-33770-3.
- ↑ Volkstelling 2015 Geraadpleegd 16 december 2018
- ↑ Volgens de census van 2015 telde Eq. Guinea in 2015 ruim 1,2 miljoen inwoners; volgens het CIA-worldfactbook van 2016 waren er echter 759.000 inwoners.