François van Bredehoff
François van Bredehoff | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Portret van François van Bredehoff, in het Westfries Museum | ||||
Algemeen | ||||
Geboren | 4 april 1648 | |||
Geboorteplaats | Hoorn | |||
Overleden | 14 mei 1721 | |||
Overlijdensplaats | Hoorn | |||
Titulatuur | Vrijheer van Oosthuizen, Heer van Pijlsweert | |||
Functies | ||||
1675 - 1699 | Hoogschout van Hoorn | |||
1675 - 1699 | Lid van de Staten-Generaal | |||
1682 - 1721 | Heer van Pijlsweert | |||
1686 - 1721 | Vrijheer van Oosthuizen | |||
|
Mr. François van Bredehoff (Hoorn, 4 april 1648 – aldaar, 14 mei 1721) was een politicus in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Hij was de zoon van Adriaan van Bredehoff, schout van de stad Hoorn, en Elisabeth Wybo. François van Bredehoff werd in 1682 heer van Pijlsweert[1] en in 1686 ook Vrijheer van Oosthuizen.[2] In 1715 werd Van Bredehoff burgemeester van Hoorn, mede door een verbond te sluiten met de familie Van Foreest. Zes jaar later kwam hij, nog altijd in functie, te overlijden.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]In 1675 volgde Van Bredehoff zijn vader als hoogschout van de stad Hoorn op, hij heeft deze functie tot 1699 vervuld, in dat jaar volgde zijn zoon Adriaan hem op.[2] Maar hij kon eventueel wel weer terugkeren: "behoudens sijn rang en functie bij indispositie of absentie van sijn Ed. Soon." Terwijl Van Bredehoff hoogschout was, was hij ook lid van de Staten-Generaal. In Pruisen trad hij op als gezant van De Republiek.
In 1686 kocht Van Bredehoff de heerlijkheid Oosthuizen van Jhr. Pieter van Cats voor het bedrag van ƒ 20.360.[3] Bij de heerlijkheid hoorden ook de dorpen Etersheim, Hobrede en Verloreneinde, evenals een deel van Schardam.
Gedurende zijn leven is Van Bredehoff drie maal getrouwd geweest, als eerste met Johanna Hamel (1645-1681), als tweede met Cecilia de Jonge van Ellemeet (1648-1686) en als derde met Magteld van de Graaf (1649-1721).[4] Met Johanna van Humel heeft hij twee zoons gekregen: Adriaan en François van Bredehoff. Beide zoons zijn actief geweest in de politiek. Via hun nageslacht en huwelijken kwamen de heerlijkheden in bezit van de familie De Vicq waarvan een tak de naam Van Bredehoff de Vicq aannam, nog later afstammelingen de naam Van Bredehoff de Vicq van Oosthuizen gingen voeren.
Na zijn overlijden werd Van Bredehoff in de Grote kerk van Oosthuizen in een praalgraf dat voor hem werd gemaakt bijgezet. Op een tekst onder het beeld van Minerva valt te lezen dat de gebieden waar hij over heerste in rouw waren door zijn overlijden.
Trivia
[bewerken | brontekst bewerken]- Het persoonlijke wapen van François van Bredehoff is ook gedeeltelijk op het wapen van Oosthuizen terechtgekomen. Later is dit wapen weer op het wapen van de gemeente Zeevang overgebracht.
- Van Bredehoff had een privé trekschuit met daarin veel ramen. Een Amsterdamse schipper is hier mogelijk jaloers op geweest, want deze passeerde de schuit van Van Bredehoff al scheldend en sneed met zijn eigen touwen het touw van de schuit van Van Bredehoff door.[5]
- Het wapen van Van Bredehoff
- Rouwbord van Machteld van der Graaf, derde vrouw van Van Bredehoff. In het midden links is het wapen van Van Bredehoff, rechts dat van Machteld zelf.
- Praalgraf in de Grote Kerk van Oosthuizen
- ↑ Westfries Genootschap: Biografie François van Bredehoff
- ↑ a b Biographisch woordenboek der Nederlanden. Deel 2. Derde en vierde stuk: BREDEHOFF (Mr. François van)
- ↑ Noord-Hollands Archief: 2.2.13. 1686-1721. Mr. François van Bredehoff . Bezocht op 14 augustus 2012.
- ↑ Braam, Annelies van (2014). Kijk eens Achterom. Publicatiestichting Bas Baltus, p. 77. ISBN 9789076385136.
- ↑ ‘De Gekroonde Jaagschuit’ in Hoorn Langzaam aan dan breekt het lijntje niet. Westfries Genootschap. Gearchiveerd op 9 september 2021. Geraadpleegd op 8 september 2013.