Groethof
Groethof | ||
---|---|---|
![]() | ||
Pentekening van de Groethof | ||
Locatie | Veegtes, Venlo, Nederland | |
Algemeen | ||
Huidige functie | verdwenen | |
Gebouwd in | <1420 | |
Gesloopt in | 1960 | |
![]() | ||
Groethofstraat, het gebouw dat ook wel De Spijker werd genoemd |
De Groethof was een landgoed en landhuis bij de Nederlandse stad Venlo. Het landgoed was gesitueerd op de plek waar in de 20e eeuw het bedrijventerrein De Veegtes werd ontwikkeld. Het huis bevond zich ter hoogte van de huidige Groethofstraat.
Naamsherkomst
[bewerken | brontekst bewerken]De naam verwijst naar gruit (Oudnederlands: gruyt; Venloos: groet), een plant die wordt gebruikt om bier te conserveren en smaak te geven. Op de Groethof werd deze gruit opgeslagen.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De eerst bekende vermelding van de Groethof stamt uit 1420 in de zogeheten stadsrekeningen. De familie Puteanus had het goed in bezit, totdat het in 1664 werd verkocht aan Peter Moeitz en zijn echtgenote Gertrudis Catharina de Groot.
In de 18e eeuw erfde de familie Guichenon de Chastillon de Groethof, dankzij het huwelijk van Frederik Hector Guichenon de Chastillon de Groethof met de kleindochter van Moeitz. Na het overlijden in 1810 van de ongehuwde Maria Oldegondis, dochter van Frederik Hector, raakte de Groethof verdeeld.
Jan Frederik Jongen bewoonde het huis midden 19e eeuw. In 1938 nam de familie Van Rensen zijn intrek in de Groethof.
Rond 1960 werd het huis afgebroken om plaats te maken voor bedrijven.
Beschrijving
[bewerken | brontekst bewerken]De Groethof was oorspronkelijk een boerderij. Tot na de Tweede Wereldoorlog stond er op de locatie van de Groethof een bakstenen pand van twee verdiepingen met een zadeldak. Dit pand werd ook wel De Spijker genoemd en zal waarschijnlijk aanvankelijk zijn gebruikt als opslagplaats van gruit. Het lijkt te zijn gebouwd in de 15e of 16e eeuw, getuige de dichtgemetselde spitboogvormige poort. De jaartalankers 1717 verwezen vermoedelijk naar een omvangrijke verbouwing, waardoor het gebouw sindsdien als buitenhuis kon worden gebruikt. In de 19e eeuw werd het gebouw witgepleisterd.
- Louis baron de Crassier, Dictionnaire historique du Limbourg néerlandais de la période féodale à nos jours (1930-1937), pag. 545-546
- W. Hupperetz, B. Olde Meierink & R. Rommes (red.), Kastelen in Limburg. Burchten en landhuizen (1000-1800) (2006), pag. 168
- J.H.A. Mialaret, Noord-Limburg, Deel V (provincie Limburg), tweede stuk in De Nederlandse Monumenten van Geschiedenis en Kunst (1937), pag. 199
- Jacob Schotten Tussen Rome en Gelre: een archeologische verkenning van middeleeuws Venlo en Blerick (1995), pag. 48
- Henri Uyttenbroeck, Bijdragen tot de geschiedenis van Venlo, 5 delen (1908-1931), deel V, pag. 41 e.v.
- Henri Uyttenbroeck, De Straten te Venlo
- Jan Verzijl, 'De Groethof (Venlo) en zijn bewoners uit de familie Guichenon de Chastillon' in: De Maasgouw, 40 (1920), pag. 83-85
- Jan Verzijl, 'De Gruythof of de Spyker te Venlo' in: De Nedermaas, 16(1938/1939) 6, pag. 115-120