Slag om Bataan
Slag om Bataan | ||||
---|---|---|---|---|
Onderdeel van Tweede Wereldoorlog | ||||
![]() | ||||
Japanners vieren hun overwinning op de Slag om Bataan. | ||||
Datum | 7 januari - 9 april 1942 | |||
Locatie | Bataan, Filipijnen | |||
Resultaat | Japanse overwinning | |||
Strijdende partijen | ||||
| ||||
Leiders en commandanten | ||||
| ||||
Troepensterkte | ||||
| ||||
Verliezen | ||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Surrender_on_Bataan.jpg/260px-Surrender_on_Bataan.jpg)
De Slag om Bataan (7 januari - 9 april 1942) was de zwaarstbevochten episode van de invasie van de Filipijnen door het Japanse Keizerrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bataan is een schiereiland aan de zuidkust van het eiland Luzon. Winst in de Slag om de Filipijnen was van vitaal belang voor de poging van Japan om het zuidwesten van de Stille Oceaan te beheersen, voor het veroveren van het grondstofrijke Nederlands-Indië en om de Zuidoost-Aziatische flank te beschermen. De capitulatie door de Amerikanen en Filipijnen die de Slag om Bataan afsloot was de grootste in hun militaire geschiedenis en het was de belangrijkste capitulatie voor de Verenigde Staten sinds de Amerikaanse Revolutie.
Het verloop van de slag
[bewerken | brontekst bewerken]Toen in de ochtend van 7 december 1941 (8 december, Manilla-tijd), Japanse vliegtuigen de Amerikaanse vloot in de Stille Oceaan in hun thuishaven Pearl Harbor vernietigden, viel Japan tegelijkertijd de Amerikaanse vlooteenheden op Taiwan en in Cavite in de Filipijnen aan. Ook werden de belangrijke Amerikaanse luchtmachtbasissen Clark Field in Pampanga, Iba Field in Zambales en Nichols Field bij Manilla aangevallen.
Van 8 tot 10 december kon het verspreide verzet van Amerikaanse en Filipijnse grondtroepen en de resterende Amerikaanse lucht- en zeemacht niet voorkomen dat de Japanners landden op Batan Island, Aparri en Vigan City als deel van een offensief om de plaatselijke vliegvelden te veroveren. Army en Air Force B-17's, meestal geëscorteerd door jachtvliegtuigen, vielen Japanse schepen aan die afmeerden in Gonzaga en de Vigan. Onderzeeboten van de Aziatische vloot waren ook ingezet om het strijdverloop te keren.
In een van de laatste gecoördineerde daden van de Far East Air Force beschadigden Amerikaanse vliegtuigen twee Japanse transportschepen, het vlaggenschip Nagato, een torpedobootjager en brachten een mijnenveger tot zinken. Deze luchtaanvallen en maritieme aanvallen konden echter de Japanse aanval niet vertragen.
Deze op kleine schaal uitgevoerde landingen gingen vooraf aan het eigenlijke offensief op 22 december 1941 door het Japanse keizerlijke leger, geleid door luitenant-generaal Masaharu Homma, in de Golf van Lingayen in Pangasinan en Lamon Bay, Tayabas.
Door de Amerikaanse lucht- en zeemacht te neutraliseren en de Filipijnen in te nemen in de belangrijke eerste dagen van de oorlog, konden de Japanners versterkingen en herbevoorrading van de Filipijnen voorkomen, en kreeg het toegang tot twee vliegvelden dat het kon gebruiken voor het ondersteunen van de invasie en overname van Nederlands-Indië.