Wingy Manone
Wingy Manone | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Joseph Matthews Mannone | |||
Geboren | New Orleans, 13 februari 1900 | |||
Geboorteplaats | New Orleans![]() | |||
Overleden | Las Vegas, 9 juli 1982 | |||
Overlijdensplaats | Las Vegas![]() | |||
Land | ![]() | |||
Werk | ||||
Genre(s) | jazz | |||
Beroep | zanger, muzikant, orkestleider | |||
Instrument(en) | trompet | |||
(en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Joseph Matthews 'Wingy' Mannone (New Orleans, 13 februari 1900 - Las Vegas, 9 juli 1982)[1][2] was een Amerikaans jazzmuzikant (zang, trompet) en orkestleider van Italiaanse komaf.
Jeugd
[bewerken | brontekst bewerken]Manone verloor op 10-jarige leeftijd zijn rechterarm bij een tramongeluk, waarvoor hij tijdens zijn podiumoptredens een armprothese droeg.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Nadat hij met verschillende bands uit zijn geboortestad had gespeeld, begon hij tijdens de jaren 1920 doelloos door de Verenigde Staten te reizen en werkte hij onder andere in Chicago en New York. In 1924 maakte hij met de Arcadian Serenaders[3], voorheen The Original Crescent City Jazzers[4], zijn eerste opname, voordat hij in 1927 met zijn band Joe Manone's Harmony Kings[5] eigen opnamen maakte. In 1928 speelde hij in Chicago en verhuisde daarna naar New York, waar hij in 1929 een plaat opnam met de Benny Goodman's Boys. Spoedig daarna vertrok hij weer naar Chicago, waar hij de leiding overnam van de band The Cellar Boys[6]. In 1934 in New York scoorde hij met Rhythm Is Our Business (#20) een eerste hit in de hitlijst. Er volgden zeven verdere, waaronder de grootste hit Isle of Capri. Zijn laatste succesnummer in juli 1938 was een versie van de populaire nonsens-song The Flat Foot Floogie van Slim Gaillard. In 1940 verhuisde Manone naar Los Angeles, waar hij meespeelde in de film Rhythm on the River. Hij trad op in Las Vegas en besloot om daarheen te verhuizen. Manone speelde nog tot ver in de jaren 1970. In 1948 verscheen zijn autobiografie Trumpet on the Wing.
Overlijden
[bewerken | brontekst bewerken]Wingy Manone overleed op 9 juli 1982 op 82-jarige leeftijd.
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]Verzameling
[bewerken | brontekst bewerken]- The Complete Brunswick & Vocalion Recordings of Louis Prima en Wingy Manone (1924–1937) - (Mosaic - 2002) - 6 CD's - Wingy Manone met Red Nichols, Miff Mole, Pee Wee Russell, Arthur Schutt, Vic Berton, Eddie Miller, Matty Matlock, Nappy Lamare, Harry Goodman, Ray Bauduc, Floyd O'Brien, Dicky Wells, Artie Shaw, Bud Freeman, Teddy Wilson, John Kirby, Kaiser Marshall, Santo Pecora, Sidney Arodin, Will Bradley, Arthur Rollini, Joe Venuti, Joe Marsala, Carmen Mastren, Sid Weiss, Jack Teagarden, Johnny Mercer - verdere details zie Louis Prima
Filmografie
[bewerken | brontekst bewerken]- 1940: Rhythm on the River
- 1943: Hi 'ya, Sailor
- 1944: Trocadero
- ↑ (en) Wingy Manone. Discogs. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- ↑ (en) Wingy Manone Biography. OLDIES.com. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- ↑ (en) Arcadian Serenaders. Discogs. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- ↑ (en) The Original Crescent City Jazzers. Discogs. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- ↑ (en) Joe Manone's Harmony Kings. Discogs. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- ↑ (en) The Cellar Boys. Discogs. Geraadpleegd op 09-01-2022.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wingy Manone op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.