Żółtaczka buraka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Żółtaczka buraka – choroba wirusowa buraków cukrowych wywołana przez wirusa żółtaczki buraka (Beet yellows virus, BYV)[1]. Przenoszona jest przez mszyce. Jej objawy to: rozjaśnienie nerwów na liściach buraka, a później chloroza i kruchość liści. Choroba powoduje spadek plonu korzeni i liści (o ok. 30%) oraz obniżenie zawartości cukru o 1,5 – 2%. Chorobie zapobiega się głównie poprzez zwalczanie mszyc i izolowanie pól buraków od plantacji nasiennych[2].
Żółtaczka buraka jest chorobą występującą we wszystkich rejonach uprawy tej rośliny i powodując poważne straty na plantacjach (nawet do 50–60% strat w plonie korzeni). W Polsce żółtaczka buraka jest znana i była opisywana już od lat trzydziestych XX w.[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zbigniew Borecki , Małgorzata Solenberg (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6 .
- ↑ Choroby buraka cukrowego na Uprawy ekologiczne [online] [dostęp 2010-09-30] .
- ↑ Polerowirusy i ich szkodliwość – Horubała i in. – PAN [online] [dostęp 2010-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-26] .