(1183) Jutta – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 22 lutego 1930 |
Numer kolejny | 1183 |
Oznaczenie tymczasowe | 1930 DC |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 2,3831 au |
Mimośród | 0,1309 |
Peryhelium | 2,0711 au |
Aphelium | 2,6951 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 3 lata 248 dni 18 godzin |
Średnia prędkość | 19,29 km/s |
Inklinacja | 2,81° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 17,9 km |
Albedo | 0,08 |
Jasność absolutna | 12,1m |
(1183) Jutta – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 249 dni w średniej odległości 2,38 au. Została odkryta 22 lutego 1930 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha. Nazwa planetoidy została zaproponowana przez Gustava Stracke. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1183) 1930 DC.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (1183) Jutta w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (1183) Jutta w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (1183) Jutta w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)