(1714) Sy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 25 lipca 1951 |
Numer kolejny | 1714 |
Oznaczenie tymczasowe | 1951 OA |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 2,5679 au |
Mimośród | 0,1543 |
Peryhelium | 2,1714 au |
Aphelium | 2,9643 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 43 dni 1 godzina |
Średnia prędkość | 18,58 km/s |
Inklinacja | 7,98° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 13,998 km |
Albedo | 0,157 |
Jasność absolutna | 11,9m |
(1714) Sy – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 43 dni w średniej odległości 2,57 au. Została odkryta 25 lipca 1951 roku w Algiers Observatory w Algierze przez Louisa Boyera. Nazwa planetoidy pochodzi od Frédérica Sy, francuskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1714) 1951 OA.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (1714) Sy w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (1714) Sy w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (1714) Sy w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)