Andreas Hempel (starszy) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Ukrzyżowanie 1615, Muzeum Narodowe we Wrocławiu | |
Data i miejsce urodzenia | 1581 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 listopada 1627 |
Narodowość | niemiecka |
Dziedzina sztuki |
Andreas Hempel st. (ur. 1581 w Brzegu, zm. 9 listopada 1627 we Wrocławiu) – niemiecki malarz czynny w XVII wieku we Wrocławiu.
Edukacja i rodzina
[edytuj | edytuj kod]Był synem brzeskiego krawca. W latach 1595–1596 pobierał nauki u Michaela Kellera we Wrocławiu. Po śmierci swojego mistrza do 1600 roku uczył się u Johanna Twengera a w latach 1607-1609 u Daniela Modera. W 1610 roku uzyskał tytuł mistrza. W tym samym roku poślubił Susannę Fiebig[1].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]W 1610 roku, po śmierci mistrza Modera, Hempel przejął po nim zlecenie biskupa wrocławskiego, arcyksięcia Karola na odnowienie malowideł i ołtarza w kaplicy zamkowej w Otmuchowie. Prawdopodobnie wykonał wówczas naścienny fryz z portretem biskupów. Wraz z innymi malarzami, m.in. z Matthiasem Heintze, uczestniczył w wykonaniu łuków triumfalnych na cześć wjazdu do Wrocławia cesarzy Macieja Habsburga w 1611 i Ferdynanda II w 1617. Jest autorem rysunków przedstawiających Fryderyka II oraz elektora Palatynu Fryderyka V (1620). Inne mu przypisywana miniatura pt. Ucieczka Eneasza i Anchizesa z płonącej Troi znajdowała się w zaginionym sztambuchu Zachariasa Allerta z 1625 roku[1].
W swoim warsztacie wykształcił ośmiu uczniów oraz swoich synów: Gottfrieda (ur. 1611), Andreasa mł. (ur. 1613) i Hansa (1617-1633).
- Ukrzyżowanie - epitafium Franza Fischera z 1615 roku, 61×51 cm, deska lipowa, Muzeum Narodowe we Wrocławiu; obraz sygnowany u dołu pośrodku: "A. Hampel 1615" oraz przez kaligrafa na tablicy inskrypcyjnej :CR". Obraz stworzony do kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Houszko 2009 ↓, s. 159.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Praca zbiorowa pod red. Ewy Houszki: Malarstwo Śląskie 1520 -1800. Wrocław: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 2009. ISBN 978-83-86766-74-3.