Andrzej Jerzy Sokolnicki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Jelita | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | 1 połowa XVII wieku |
Data śmierci | |
Dzieci | nieznana córka, żona Hieronima Kuropatnickiego |
Andrzej Jerzy Sokolnicki z Sokolnik herbu Jelita (zm. w 1682 roku) – chorąży lwowski w latach 1658-1682, miecznik sanocki w 1658 roku[1], pułkownik wojsk koronnych, sędzia deputat wojewódzki z ziemi lwowskiej w konfederacji gołąbskiej[2], sędzia kapturowy ziemi lwowskiej w 1668 roku[3], sędzia kapturowy ziemi lwowskiej w 1673 roku[4].
W czasie bitwy pod Warką w 1656 r. dowódca chorągwi husarskiej marszałka Jerzego Lubomirskiego – 190 koni.
W lipcu 1660 roku Lubomirski na czas swego pobytu na naradzie wojennej we Lwowie powierzył mu dowództwo nad całą swoją armią. Podczas kampanii ukraińskiej w roku 1660 dowodził pułkiem jazdy w bitwach pod Lubarem, pod Cudnowem i pod Słobodyszczami. W tej ostatniej po ostatecznie nieudanym ataku husarii na tabor kozacki został ranny i ledwo uszedł z życiem. Stanął w 3 konie na pospolitym ruszeniu ziemian lwowskich i powiatu żydaczowskiego 29 sierpnia 1672 roku pod Lublinem[5].
Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Polski Słownik Biograficzny, tom 40, strona 58
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 390.
- ↑ Zbigniew Pazdro, Sądy konfederacyjne z roku 1672-1673, w: Kwartalnik Historyczny, t. XIV, Lwów r. 1900, s. 423.
- ↑ Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 21. Lauda sejmikowe. T. 2. Lauda wiszeńskie 1648-1673 r., Lwów 1911, s. 480.
- ↑ Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 22. Lauda sejmikowe. T. 3. Lauda wiszeńskie 1673-1732 r., Lwów 1914, s. 1.
- ↑ Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tzw. bernardyńskiego we Lwowie, t. 21, Lwów 1911, s. 603.