Artur Linowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2018-07 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![]() Zdjęcie pochodzące ze zbiorów rodzinnych | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1939–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | Podlaska Brygada Kawalerii, 4 Dywizja Piechoty (WP we Francji), 7 Brygada Kadrowa Strzelców, 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa, Kedyw Okręgu Łódź AK |
Stanowiska | dowódca plutonu, zastępca szefa Kedywu Inspektoratu, zastępca szefa Kedywu Okręgu |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Artur Józef Linowski vel Adam Latecki, pseud. Karp, Ostrożny, Andrzej (ur. 18 lipca 1911 w Nagłowicach, zm. 2 lipca 1943 w Tomaszowie Mazowieckim) – porucznik kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Artur Linowski był absolwentem tzw. gimnazjum biskupiego w Kielcach (matura w 1931 roku) i Akademii Rolniczej w Cieszynie. W latach 1934–1935 uczył się w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Pracował w majątku rodziców.
We wrześniu 1939 roku walczył w 10 pułku Ułanów Litewskich Podlaskiej Brygady Kawalerii. 23 września przekroczył granicę polsko-litewską. Został internowany na Litwie. W grudniu dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do Oddziału Rozpoznawczego 4 Dywizji Piechoty. Od czerwca 1940 roku w Wielkiej Brytanii służył w 7 kompanii przeciwpancernej 7 Brygady Kadrowej Strzelców, następnie w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej. Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony 24 sierpnia 1942 roku i przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza.
Został zrzucony w Polsce w nocy z 1 na 2 października 1942 roku w ramach operacji lotniczej o kryptonimie „Chisel” dowodzonej przez kpt. naw. Mariusza Wodzickiego i przydzielony do Kedywu Okręgu Łódź AK na stanowisko zastępcy oficera dywersji (szefa Kedywu) Inspektoratu Piotrków Trybunalski AK. Od stycznia 1943 roku był zastępcą szefa Kedywu Okręgu.
W nocy z 1 na 2 lipca 1943 roku został aresztowany przez Gestapo w Kurzeszynie. Otruł się 2 lipca w siedzibie Gestapo w Tomaszowie Mazowieckim.
Awanse
[edytuj | edytuj kod]- podporucznik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 roku
- porucznik – ze starszeństwem z dniem 1 października 1942 roku.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – pośmiertnie
- Krzyż Walecznych.
Życie rodzinne
[edytuj | edytuj kod]Artur Linowski był synem Adama, właściciela ziemskiego, i Anny Marii z domu Kosickiej. Miał rodzeństwo: Anielę (1907–1986) późniejszą Popławską, Adama (1908–1977) i Aleksandra (1918–1943).
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]- W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Artur Linowski.
- W lipcu 1984 roku w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tomaszowie Mazowieckim odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Arturowi Linowskiemu.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 2. Rzeszów: Wydawnictwo „Abres”, 1996, s. 97–98. ISBN 83-902499-5-2.
- Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 355. ISBN 83-211-0537-8.
- Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, s. 102.
- Profil Artura Linowskiego w Wielkiej genealogii Minakowskiego. [dostęp 2013-12-01].