Bitwa pod Jaksicami (1944) – Wikipedia, wolna encyklopedia
II wojna światowa | |||
Czas | 5 sierpnia 1944 | ||
---|---|---|---|
Miejsce | Jaksice i teren wokół miejscowości | ||
Terytorium | |||
Przyczyna | likwidacja Republiki Pińczowskiej | ||
Wynik | zwycięstwo oddziałów partyzanckich | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w 1939 ![]() | |||
![]() |
Bitwa pod Jaksicami – zwycięska bitwa partyzancka stoczona 5 sierpnia 1944 roku w czasie blokady szosy pod Jaksicami przez oddziały Armii Krajowej, przeciw niemieckiej jednostce Feldjägerkorps uczestniczącej w akcji likwidacji Republiki Pińczowskiej[1].
Przebieg bitwy
[edytuj | edytuj kod]Uprzedzając niemieckie działania zmierzające do likwidacji Republiki Pińczowskiej 5 sierpnia rano oddział ze 120 pułku AK zablokował szosę prowadzącą z Krakowa na Sandomierz w miejscowości Jaksice. Podążająca tą drogą z kierunku Krakowa zmotoryzowana kolumna Feldjägerkorps dowodzona przez mjr. Willego Wehrmeiera wpadła w zastawioną zasadzkę. Kolumna zatrzymana przez zaporę z bron została zasypana ogniem przez partyzantów z oddziału Juliana Słupika. Po krótkiej walce Niemcy wycofali się.
Wieczorem ponowili jednak atak, do którego użyli oprócz dwóch kompanii wojska dwa wozy pancerne i dwa samoloty. W czasie walki jeden z samolotów został uszkodzony i musiał lądować koło wsi Słonowice. Tam samolot został przejęty i zniszczony przez jeden z oddziałów AK[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kozera i Antolski 2002 ↓, s. 157.
- ↑ Ważniewski 1975 ↓, s. 252,.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Kozera, Zdzisław Antolski: Republika Pińczowska 1944. Kielce: ZPW "U Poety", 2002.
- Władysław Ważniewski: Walki partyzanckie nad Nidą 1939-1945. Warszawa: MON, 1975.