Bitwa pod Miednikami (1320) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wojny litewsko-krzyżackie | |||
Czas | |||
---|---|---|---|
Miejsce | w pobliżu Miedników (dziś Wornie) | ||
Wynik | wygrana Wielkiego Księstwa Litewskiego | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Litwy ![]() | |||
55°44′24″N 22°22′12″E/55,740000 22,370000 |
Bitwa pod Miednikami – jedno ze starć w wojnach Wielkiego Księstwa Litewskiego z Zakonem krzyżackim, stoczone 27 lipca 1320 roku w okolicach Miedników.
Bitwa zakończyła się klęską wojsk zakonnych. W starciu zginął marszałek zakonu Henryk von Plötzkau oraz 29 rycerzy zakonnych wraz z jednostkami pomocniczymi. Jeden z rycerzy, Gerhard Rode, dostał się do niewoli. Zwycięstwo Litwinów skutkowało krótkotrwałym przejęciem przez nich inicjatywy w wojnie.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- H. Sahanowicz, Biełaruś i Niamiecki orden (da Kreuskaj unii). Z głybii wiakou, Nasz kraj. Wyp. 2., 2002, ISBN 985-08-0515-3, s. 125.