Bronisław Obtułowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Bronisław Roman Obtułowicz (ur. 28 kwietnia 1890 w Wierbiążu, zm. ?) – kapitan administracji Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 28 kwietnia 1890 w Wierbiążu, w ówczesnym powiecie kołomyjskim Królestwa Galicji i Lodomerii[1][2]. Pracował jako nauczyciel ludowy[1].
W sierpniu 1914, po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu we wrześniu tego roku, wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 3 pułku piechoty między innymi w oddziale telefonicznym, awansując na sierżanta. Od września 1917 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) został internowany przez Austriaków w Huszt, a później wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front serbski do Knić[3] .
15 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniący służbę w Baonie Telegraficznym Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w służbie łączności[4]. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w wojskach łączności, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich[5]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Lwów, a jego oddziałem macierzystym był 1 Baon Zapasowy Telegraficzny[6]. Później został przeniesiony do 2 pułku łączności w Jarosławiu[7]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 81. lokatą w korpusie oficerów łączności[8]. W czerwcu 1924 został przeniesiony do pułku radiotelegraficznego w Warszawie[9], a we wrześniu tego roku przydzielony do 10 kompanii szkolnej łączności[10][11]. W czerwcu 1926 został przeniesiony do 9 samodzielnego batalionu łączności w Brześciu[12][13]. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 7. lokatą w korpusie oficerów łączności[14]. W październiku 1930 został przeniesiony do 6 batalionu telegraficznego w Jarosławiu[15], a w marcu 1932 do kompanii telegraficznej 11 Dywizji Piechoty w Stanisławowie na stanowisko dowódcy kompanii[16][17]. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 11 Dywizji Piechoty na stanowisko szefa łączności[18], a w styczniu 1934 do 6 batalionu telegraficznego[19]. W sierpniu 1935 został przeniesiony do Składnicy Łączności Nr 5 w Krakowie na stanowisko zarządcy[20]. W 1938 był już w stanie spoczynku, jako kapitan korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna[21]. Mieszkał we Lwowie przy ul. Kurkowej 12[1].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[22][1]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[23]
- Srebrny Krzyż Zasługi po raz drugi – 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”[21]
- Srebrny Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”[24][25]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d 27 kwietnia 1954 wydano, a 25 maja 1954 zwrócono z B.S. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-30]..
- ↑ Żołnierze Niepodległości ↓, tu podano, że urodził się w Stanisławowie.
- ↑ Żołnierze Niepodległości ↓.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2712.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1921, s. 209.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 361.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 960, 969.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 259.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 21 czerwca 1924, s. 336.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 93 z 12 września 1924, s. 522.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 880, 887.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926, s. 174.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 619, 624.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 56.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 18.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 270, 774.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 86.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 12.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935, s. 99.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 56.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 352.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 270.
- ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2022-11-16].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 413.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Żołnierze Niepodległości : Obtułowicz Bronisław. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-06-13].