Bronisław Teodor Emil Czyżek – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 7 lipca 1886 |
---|---|
Data śmierci | ? |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska | dowódca batalionu |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Bronisław Teodor Emil Czyżek (ur. 7 lipca 1886 w Krynicy, zm. ?) – major saperów Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 7 lipca 1886 w Krynicy, w ówczesnym powiecie nowosądeckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Alojzego[1]. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty ze starszeństwem: chorążego (1 stycznia 1913), podporucznika (1 marca 1915) i porucznika (1 listopada 1916). W latach 1913–1917 jego oddziałem macierzystym był batalion saperów nr 2, a później batalion saperów nr 4[2][3][4][5]. W marcu 1915, jako oficer c. i k. armii prowadził wykłady z zakresu fortyfikacji polowej i minerstwa dla saperów I Brygady Legionów[6].
Następnie od 1918 do 1923 służył w 5 pułku saperów na stanowiskach, najpierw w kompanii zapasowej saperów nr 5, zmienionej później na 5 zapasowy batalion saperów w Krakowie jako dowódca batalionu, a następnie zostaje dowódcą XXIII batalionu saperów[7][8][9]. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Inżynierii i Saperów, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[10]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 77. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[11].
W styczniu 1924 zostaje przydzielony do Okręgowej Składnicy Inżynieryjnej Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V na stanowisko kierownika, pozostając oficerem nadetatowym 5 pułku saperów[12][13]. Do 1928 pełni obowiązki w 5 Okręgowym Szefostwie Saperów w Krakowie[14]. Z dniem 1 lipca 1929 zostaje przeniesiony do 6 Dywizji Piechoty na stanowisko szefa saperów[15].
W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[16].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych (1922)[17][18][19][20]
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[21]
- Medal Niepodległości (19 grudnia 1933)[22]
- Srebrny Medal Waleczności 2 klasy (Austro-Węgry)[23]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 369, 939.
- ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 182, 838.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 169, 1142.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 216, 1414.
- ↑ Żmigrodzki 1935 ↓, s. 75.
- ↑ Jednodniówka 1925 ↓, s. 16.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 882, 906.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 341, 592.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920 roku, s. 893.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 230.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 24 stycznia 1924 roku, s. 35.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 806, 829.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582, 592.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 201.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 350, 945.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 704.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 232, sprostowano imię z „Bolesław” na „Bronisław”.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 882.
- ↑ Jednodniówka 1925 ↓, s. 27.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 292, poz. 318 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1414.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Jednodniówka 5 pułku saperów na uroczystości poświęcenia sztandaru 8 maja 1925 r. w Krakowie. 1925.
- Mieczysław Wolski: Zarys historji wojennej 5-go Pułku Saperów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1931, seria: Zarys historii wojennej formacji polskich 1918–1920.
- Stanisław Żmigrodzki: Przed i po 6 sierpnia. Wspomnienia oficera łączności 1 Brygady. Warszawa: Instytut Badania Najnowszej Historji Polski, 1935.