Buran 2.01 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Nazwa | Buran 2.01 |
---|---|
Oznaczenie | 11F35 K3 |
Status | Nieczynny, w Instytucie Gromowa |
2.01 – pierwszy z drugiej serii radzieckich orbiterów (trzeci ogółem). Prawdopodobnie miał nosić nazwę Bajkał, która miała nawiązywać do jeziora o tej nazwie. Ukończony w około 30-50%, nigdy nie odbył lotu.
Zmiany w porównaniu do wahadłowca Buran
[edytuj | edytuj kod]Seria 2.0x różni się od pierwszej przede wszystkim rozplanowaniem kokpitu i uwzględnieniem kilku wniosków, jakie nasunęły się po starcie OK 1.01. W orbiterze zamierzano zamontować także fotele wyrzucane Zwiezda K-36RB oraz system podtrzymywania życia w celu przygotowania do lotów załogowych.
Planowana misja załogowa
[edytuj | edytuj kod]Wstępnie planowano, że pierwszy załogowy lot nowego promu odbędzie się w 1994 roku i potrwa 24 godziny. Załogę mieli stanowić Igor Wołk i Aleksandr Iwanczenkow.
Losy po zakończeniu programu
[edytuj | edytuj kod]Buran 2.01 od czasu zakończenia programu zalegał na placu w moskiewskiej fabryce Tuszyno. Następnie został częściowo rozebrany i w październiku 2004 przeniesiony na składowisko w tej samej dzielnicy. W 2011 roku został przetransportowany barką na pokazy lotnicze MAKS-2011 w mieście Żukowskij[1].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Buran 2.01 podczas transportu rzeką Moskwą
- Częściowo odtworzony Buran 2.01 w Instytucie Gromowa w mieście Żukowskij
- Wahadłowiec w trakcie restauracji
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Архив новостей > 2011. buran.ru, 2011-07-04. [dostęp 2013-09-22]. (ros.).