Cakle – Wikipedia, wolna encyklopedia
Cakle – jedna z ras owcy domowej, hodowana w Polsce. Jest to rasa owiec górskich, tradycyjnie chowana na Podhalu i w Karpatach. Najczęściej owce tej rasy utożsamia się z polską owcą górską, należy jednak zwrócić uwagę, że pierwotne cakle obecnie w Polsce prawie nie występują. Stało się tak, ponieważ przez wiele lat modyfikowano je przez krzyżowanie uszlachetniające z innymi rasami owiec. W 2007 roku opracowano program ochrony zasobów genetycznych tej rasy[1].
Pokrój
[edytuj | edytuj kod]Cakle posiadają mieszaną okrywę wełnistą, odporną na trudne warunki meteorologiczne. Okrywa cakli składa się z włosów puchowych i rdzeniowych. Wyróżnia się odmianę wschodnią i zachodnią. Na Podhalu i w Karpatach Zachodnich hodowana była odmiana biała, zaś we wschodniej Małopolsce hodowano odmianę czarną[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Aldona Kawęcka , Program ochrony zasobów genetycznych cakla podhalańskiego [online], 2007 .
- ↑ Owce – bazy bioróżnorodności – View Breeds [online], owce.bioroznorodnosc.izoo.krakow.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Fritz Haring: Hodowla owiec. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1980. ISBN 83-0900-265-3.