Cetnerowie herbu Przerowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Cetnerowie – polski ród magnacki herbu Przerowa.
Znani przedstawiciele rodu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/POL_COA_Przerowa.svg/170px-POL_COA_Przerowa.svg.png)
- Baltazar (Balcer), przybył ze Śląska do Polski za czasów króla Zygmunta II Augusta
- Andrzej (Jędrzej[1]) Cetner (zm. 1624) - stolnik królewski, podczaszy lwowski
- Aleksander – kasztelan halicki, rotmistrz królewski, chorąży podolski.
- Jan – starosta lwowski
- Franciszek – wojewoda smoleński, starosta werbelski i kamionacki
- Teresa (Zofia) – pierwsza małżonka dziedzica m.in. Buczacza Jana Potockiego
- Mikołaj
- Józef – kasztelan wołyński
- Antoni – starosta korytnicki
- Ignacy – marszałek wielki koronny Królestwa Galicji i Lodomerii od 1783, wojewoda bełski od 1763, oboźny koronny (dworski), starosta rożnowski, hrabia.
- Antoni – starosta korytnicki
- Stanisław - podkomorzy krzemieniecki[2]
- Jan (zm. 1734) – kuchmistrz wielki koronny, starosta kamionacki
- Jan - starosta tymbarski[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sadok Barącz. Dzieje klasztoru WW. OO. Dominikanów w Podkamieniu, Tarnopol : drukarnia J. Pawłowskiego 1870, s. 16.
- ↑ Sadok Barącz. Dzieje klasztoru WW. OO. Dominikanów w Podkamieniu, s. 108.
- ↑ Tamże, s. 112 (przyp.)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Boniecki, Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne Artystyczno-Wydawnicze, 1900, cz. 1, t. 2, s. 326—330.
- Kasper Niesiecki, Korona Polska przy Złotey Wolności Starożytnemi Wszystkich Kathedr, Prowincyi y Rycerstwa Kleynotami Heroicznym Męstwem y odwagą, Naywyższemi Honorami a naypierwey Cnotą, Pobożnością y Swiątobliwością Ozdobiona…, Lwów : w drukarni Collegium Lwowskiego Societatis Jesu, 1728, t. 1, s. 239—242.
- Polski Słownik Biograficzny, Kraków : Nakładem Polskiej Akademji Umiejętności, 1937, t. III/3, zeszyt 13, 193—288 s., s. 236—241.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Pochówki w kościele i na cmentarzu przykościelnym. [dostęp 2016-12-21]