Cyprian Jarochowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Cyprian Jarochowski (ur. 4 października 1796, zm. 22 listopada 1863) – właściciel dóbr Sokolniki.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z ziemiańskiego rodu w Wielkopolsce, mąż Konstancji z Trąmpczyńskich, ojciec Kazimierza J. (1829-1888), wybitnego polskiego historyka.
W roku 1831 adiutant generała Tadeusza Łubieńskiego. Za udział w powstaniu listopadowym w bitwie pod Nurem dnia 17 maja 1831 jako podporucznik jazdy poznańskiej[1] został odznaczony złotym krzyżem orderu Virtuti Militari[2].
W 1846 roku został uwięziony przez władze pruskie.
W latach 1839–1851 wybrano go dwukrotnie na urząd dyrektora prowincjonalnego Ziemstwa Kredytowego w Poznaniu, mieszkał[3] na pierwszym piętrze w budynku Ziemstwa na rogu ulicy Fryderykowskiej i Wilhelmowskiej. Urząd ten piastował do dnia 20 grudnia 1851 roku[4]. W tym czasie miejscem jego zamieszkania były Sokolniki.
Członek siódmego Sejmu Wielkiego Księstwa Poznańskiego[5], który zebrał się po raz pierwszy w dniu 9 lutego 1845 roku. Został deputowanym stanu rycerskiego przysłanym przez powiat szamotulski.
W roku 1848 wiceprezes Komitetu Narodowego[6] i w nim zadecydował o końcu powstania wielkopolskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stanisław Karwowski , Historia Wielkiego Księstwa Poznańskiego, t. 1, 1918, s. 237 .
- ↑ Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. 22, Poznań 1900, s. 42 .
- ↑ Marceli Motty , Przechadzki po mieście Poznaniu Cz.1, Poznań: Drukarnia Dziennika Poznańskiego, 1889, s. 162 .
- ↑ Goniec Polski, Poznań, 20 grudnia 1851 .
- ↑ Ludwik Żychliński , Historya Sejmów Wielkiego Księstwa Poznańskiego do r.1847. T.2, Poznań 1867, s. 208 .
- ↑ Jarosław Wit Opartny , Korespondencja Polaków z Janem Ewangelistą Purkynem, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1969, s. 112 .