Diampromid
|
Nazewnictwo | | Nomenklatura systematyczna (IUPAC) | N-[2-[metylo(2-fenyloetylo)amino]propylo]-N-fenylopropanamid | |
Ogólne informacje |
Wzór sumaryczny | C21H28N2O |
Masa molowa | 324,46 g/mol |
Identyfikacja |
Numer CAS | 552-25-0 |
PubChem | 62370 |
DrugBank | DB01502 |
SMILES | CCC(=O)N(CC(C)N(C)CCC1=CC=CC=C1)C2=CC=CC=C2 | |
InChI | InChI=1S/C21H28N2O/c1-4-21(24)23(20-13-9-6-10-14-20)17-18(2)22(3)16-15-19-11-7-5-8-12-19/h5-14,18H,4,15-17H2,1-3H3 | InChIKey | RXTHKWVSXOIHJS-UHFFFAOYSA-N | |
|
Diampromid – organiczny związek chemiczny stosowany jako syntetyczny lek opioidowy. Jest objęty Jednolitą konwencją o środkach odurzających z 1961 roku (wykaz I)[1]. W Polsce jest w wykazie I-N Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii[2].