Didymokonidium – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/2016-06-04_Abrothallus_parmeliarum_%28Sommerf.%29_Arnold_624110.jpg/240px-2016-06-04_Abrothallus_parmeliarum_%28Sommerf.%29_Arnold_624110.jpg)
Didymokonidium, didymospora – zarodnik konidialny z jedną przegrodą, u którego stosunek długości do szerokości jest mniejszy, niż 1:15 (zarodniki o większym stosunku długości do szerokości to skolekokonidia)[1]. Morfologia didymokonidiów ma znaczenie przy mikroskopowej identyfikacji niektórych gatunków grzybów. Wyróżnia się wśród nich zarodniki o kształcie kulistym, elipsoidalnym, jajowatym, odwrotnie jajowatym, gruszkowatym, cylindrycznym (prostym lub wygiętym), maczugowatym i odwrotnie maczugowatym. Końce didymokonidiów mogą mieć wyrostki lub szczecinki, bierze się też pod uwagę rozmiary zarodników, fakturę ich powierzchni, barwę, grubość ściany komórkowej, występowanie gutuli[2].
Didymokonidia to jeden z siedmiu typów konidiów wyróżnionych przez P.A. Saccardo. Podjął on próbę klasyfikacji zarodników w oparciu o ich cechy morfologiczne[1]. Didymokonidiami często są teliospory – zarodniki o charakterze przetrwalnikowym. Mogą być z trzonkami, lub bez[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Tipos_de_conidios.png/300px-Tipos_de_conidios.png)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
- ↑ A. Borowska, Flora Polska. Grzyby (Mycota), tom XVI. Grzyby niedoskonałe (Deuteromycetes), Strzępczakowe (Hyphomycetales), Ciemnobarwniakowe fialidowe (Dematiaceae phialoconidae), Warszawa-Kraków: PAN, 1986, s. 320