Dietylokarbamazyna – Wikipedia, wolna encyklopedia
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | C10H21N3O | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 199,29 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||||
PubChem | |||||||||||||||||||||||||||
DrugBank | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||||
Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||||||
ATC | |||||||||||||||||||||||||||
Stosowanie w ciąży | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Dietylokarbamazyna (łac. diethylcarbamazinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna piperazyny, stosowana jako ogólnoustrojowy lek przeciwrobaczy.
Mechanizm działania
[edytuj | edytuj kod]Mechanizm działania dietylokarbamazyny nie jest znany, wiadomo jednak, że wpływa na szlak kwasu arachidonowego[5].
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]- filiarioza spowodowana Wuchereria bancrofti, Brugia malayi, Brugia timori[6]
- loajoza[6]
- ślepota rzeczna (onchocerkoza)[6]
Dietylokarbamazyna znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2015)[7].
Dietylokarbamazyna nie jest dopuszczona do obrotu w Polsce (2018)[8].
Działania niepożądane
[edytuj | edytuj kod]Bezpośrednim efektem ubocznym leku są nudności, wymioty, ból głowy, senność i brak łaknienia[4].
Podczas podawania dietylokarbamazyny występują objawy związane z reakcją organizmu na rozpad mikrofilarii, które mogą być ciężkie, aż do encefalopatii i śpiączki, szczególnie przy zakażeniu Loa loa[4][9]. Wystąpieniom poważnych powikłań można zapobiegać poprzez stopniowe podwyższanie dawki, aż do docelowej i zastosowanie kortykosteroidów[4][9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Diethylcarbamazine, [w:] DrugBank, University of Alberta, DB00711 (ang.).
- ↑ Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej Diethylcarbamazine Citrate SC-211325. Santa Cruz Biotechnology. [dostęp 2018-05-30]. (ang.).
- ↑ Drugs and Supplements Diethylcarbamazine (Oral Route). Mayo Foundation for Medical Education and Research, 2017-03-01. [dostęp 2018-05-30]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. T. 1. Warszawa: Medical Tribune, 2010, s. 212. ISBN 978-83-60135-94-5.
- ↑
H.F. McGarry, L.D. Plant, M.J. Taylor. Diethylcarbamazine activity against Brugia malayi microfilariae is dependent on inducible nitric-oxide synthase and the cyclooxygenase pathway. „Filaria J”. 4, s. 4, 2005. DOI: 10.1186/1475-2883-4-4. PMID: 15932636.
- ↑ a b c Notezine 100 mg, scored tablets. Sanofi-Aventis France. [dostęp 2018-05-30]. (ang.).
- ↑ WHO Model List of Essential Medicines 19th List. Światowa Organizacja Zdrowia, 2015. s. 10. [dostęp 2018-05-30]. (ang.).
- ↑ Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2018-04-16. [dostęp 2018-05-30].
- ↑ a b Notezine 100 mg, comprimé sécable.. Sanofi-Aventis France. [dostęp 2018-05-30]. (fr.).