Eleazar Machabeusz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Eleazar pod słoniem, manuskrypt z XIV w. | |
Występowanie | |
---|---|
Rodzina | |
Ojciec | |
Rodzeństwo | Jan zwany Gaddi, Juda Machabeusz, Szymon Machabeusz, Jonatan zwany Apfus |
Eleazar zwany Auaran (hebr. אלעזר המכבי, zm. 164 p.n.e. pod Bet-Zacharia) – czwarty z pięciu synów Matatiasza, brat Judy Machabeusza. Wraz z ojcem i braćmi brał udział w antysyryjskim powstaniu.
Skąpe informacje o Eleazarze znajdują się w 1 Księdze Machabejskiej. Był synem Matatiasza Hasmoneusza. Poległ w bitwie pod Bet-Zacharia, przygnieciony przez zabitego przez siebie słonia[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 1 Księga Machabejska 2,5; 6,43-46