Elektra (film 2005) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery | 8 stycznia 2005 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania | 96 minut[2] |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role | Jennifer Garner |
Muzyka | |
Zdjęcia | Bill Roe |
Scenografia | Graeme Murray |
Kostiumy | Lisa Tomczeszyn |
Montaż | Kevin Stitt |
Produkcja | Arnon Milchan |
Wytwórnia | 20th Century Fox |
Dystrybucja | 20th Century Fox |
Budżet | 43 000 000 USD |
Przychody brutto | 56 995 646 USD |
Elektra – amerykański film akcji na podstawie serii komiksów o superbohaterce o tym samym imieniu wydawnictwa Marvel Comics. Za reżyserię odpowiadał Rob Bowman na podstawie scenariusza Zaka Penna, Stu Zichermana i Ravena Metznera. Jest on spin-offem filmu Daredevil z 2003 roku. Tytułową rolę zagrała Jennifer Garner, a obok niej w głównych rolach wystąpili: Goran Višnjić, Will Yun Lee, Cary-Hiroyuki Tagawa i Terence Stamp.
Elektra Natchios, płatna zabójczyni, zostaje zmuszona do ochrony Marka Millera i jego córki, Abby przed najemnikami z organizacji Dłoń.
Światowa premiera filmu miała miejsce 8 stycznia 2005 roku w Las Vegas. W Polsce zadebiutował on 18 lutego tego samego roku. Film przy budżecie 43 miliony dolarów zarobił niecałe 57 milionów i okazała się finansową porażką. Otrzymał on negatywne oceny od krytyków. W październiku 2005 roku wydano reżyserską wersję filmu. Élodie Yung zagrała Elektrę w serialach telewizyjnych Daredevil i Defenders.
Streszczenie fabuły
[edytuj | edytuj kod]Elektra Natchios, po tym jako została zabita w filmie Daredevil, zostaje wskrzeszona przez Sticka, niewidomego mistrza sztuk walki. Naucza on ją starożytnej sztuki Kimagure, dzięki której zyskuje ona zdolność wskrzeszania zmarłych i prekognicji. Elektra jednak zostaje wydalona z ośrodka treningowego Sticka z powodu niezdolności do pohamowania wściekłości do zabójcy swojej matki. Po odejściu wykorzystuje swój trening, aby zostać zabójcą kontraktowym[3].
Po kilku latach, agent Elektry, McCabe otrzymuje dużą ofertę od anonimowego klienta, który chce zatrudnić Elektrę. Klient ten ma warunek, który polega na tym, że Elektra ma spędzić kilka dni w wynajętym domu na wyspie, gdzie ma zostać wykonane zlecenie. Dopiero wtedy zostaną jej ujawnione nazwiska celów. Podczas oczekiwania Elektra przyłapuje dziewczynę o imieniu Abby, która próbuje ukraść naszyjnik po jej matce. Odsyła ją, a później ją poznaje i zaprzyjaźnia się z jej ojcem, Markiem Millerem. Abby zaprasza Elektrę na obiad w imieniu ojca. Elektra zaczyna interesować się Millerem, ale wkrótce dowiaduje się, że to on i jego córka są jej celami. Elektra postanawia ich oszczędzić i odchodzi. Udaje się jej powrócić na czas, aby ich ochronić przed zabójcami wysłanymi przez Dłoń, przestępczą organizację najemników ninja[3].
Roshi, przywódca Dłoń, dowiaduje się o nieudanej próbie i pozwala swojemu synowi Kirigiemu poprowadzić nową drużynę zabójców, aby zabić Elektrę i przyprowadzić mu Abby, którą określa jako „Skarb”. Elektra próbuje zostawić Millera i jego córkę pod ochroną Sticka, ale on odmawia jej i mówi, aby sama ich chroniła. Elektra zabiera ich do wiejskiego domu McCabe’a, ale zostają wytropieni przez Kirigiego, Typhoid, Stone’a, Kinkou i Tattoo. Elektra ucieka z Markiem i Abby przez tajne podziemne wyjście do sadu, a McCabe poświęca się, aby zyskać im czas[3].
Kirigi i jego zabójcy szukają Elektry, Marka i Abby w sadzie. Elektra zabija Stone’a, a Abby i Mark zabijają Kinkou jednym z jego własnych sztyletów. Kiedy Elektra jest zaskoczona odkryciem, że Abby zna sztuki walki, Tyfus daje jej „Pocałunek Śmierci”, a Abby zostaje schwytana przez Kirigiego. Stick i jego ludzie przybywają na ratunek, zmuszając Kirigiego, Typhoid i Tattoodo odwrotu. Stick ratuje Elektrę przed śmiercią i zabiera całą trójkę pod swoją ochronę[3].
Stick potwierdza, że Abby jest „Skarbem”, cudownym dzieckiem sztuk walki, którą Dłoń planuje wykorzystać. Elektra dowiaduje się, że ona sama była „Skarbem”, co doprowadziło do walki z Dłonią, w której zginęła jej matka. Elektra poprzez projekcję astralną spotka się z Kirigim i wyzywa go na walkę, której zwycięzca zabierze Abby. Elektra pojawia się w swoim domu z dzieciństwa, by zmierzyć się z Kirigim i odkrywa, że to on zabił jej matkę[3].
Elektra zostaje pokonana przez Kirigiego. Na jej ratunek przybywa Abby, która zajmuje go na tyle długo, aby Elektra odzyskała siły. Elektra i Abby uciekają i ukrywają się w labiryncie żywopłotu, jednak Abby zostaje schwytana przez węże wysłane przez Tattoo. Elektra odnajduje Tattoo i skręca mu kark. Elektra po raz drugi walczy z Kirigim, pokonuje go i zabija. Typhoid zatruwa i zabija Abby. Elektra zabija Typhoid i próbuje obudzić Abby, następnie uspokaja się i wskrzesza ją używając Kimagure[3].
Elektra przygotowuje się do odejścia i żegna się z Markiem. Mówi Abby, żeby prowadziła normalne życie. Elektra odchodzi, mając nadzieję, że Abby nie będzie taka jak ona. Później Elektra pojawia się w firmie zajmującej się projektowaniem konstrukcji, gdzie pracuje jako technik[3].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Jennifer Garner jako Elektra Natchios, córka milionera Nikolasa Natchiosa, która jako dziecko była świadkiem morderstwa swojej matki, przez co jej ojciec postanowił wyszkolić ją w sztukach walki[2].
- Goran Višnjić jako Mark Miller, ojciec Abby[2].
- Will Yun Lee jako Kirigi, przywódca Dłoni i wróg Elektry[2].
- Cary-Hiroyuki Tagawa jako Roshi, przywódca Dłoni, ojciec Kirigiego[2].
- Terence Stamp jako Stick, mentor Elektry i członek Chaste[2].
W filmie ponadto wystąpili: Kirsten Prout jako Abby Miller, córka Marka[2]; Colin Cunningham jako McCabe, agent Elektry[4]; Hiro Kanagawa jako Meizumi, asystent Roshiego[5] i Kurt Max Runte jako Nikolas Natchios, ojciec Elektry[6] oraz Bob Sapp jako Stone[7], Natassia Malthe jako Typhoid[8], Chris Ackerman jako Tattoo[9] i Edison T. Ribeiro jako Kinkou, którzy przynależeli do Dłoni[10].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2003 roku poinformowano, że planowany jest spin-off filmu Daredevil z Jennifer Garner w tytułowej roli[11]. Na stanowisku reżysera został zatrudniony Rob Bowman, a do napisania scenariusza Zak Penn, Stu Zicherman i Raven Metzner[2].
Za zdjęcia odpowiadał Bill Roe, za scenografię Graeme Murray, a za kostiumy Lisa Tomczeszyn. Montażem zajął się Kevin Stitt[2].
Ben Affleck powtórzył swoją rolę jako Matt Murdock / Daredevil, jednak scena z jego udziałem została wycięta na etapie postprodukcji[12].
Muzyka
[edytuj | edytuj kod]Do skomponowania muzyki do filmu zatrudniony został Christophe Beck. Ścieżka dźwiękowa Elektra (Original Motion Picture Score) z muzyką Becka została wydana 25 stycznia 2005 roku[13]. Album koncepcyjny Elektra: The Album wydano 11 stycznia tego samego roku[14].
| ||||||||
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
1. | „Never There (She Stabs)” | Strata | 3:44 | |||||
2. | „Hey Kids” | Jet | 2:58 | |||||
3. | „Everyone is Wrong” | The Donnas | 3:28 | |||||
4. | „Sooner or Later” | Switchfoot | 4:09 | |||||
5. | „Thousand Mile Wish (Elektra Mix)” | Finger Eleven | 4:00 | |||||
6. | „Wonder” | Megan McCauley | 3:53 | |||||
7. | „Your Own Disaster” | Taking Back Sunday | 5:42 | |||||
8. | „Breathe No More” | Evanescence | 3:48 | |||||
9. | „Photograph” | 12 Stones | 3:58 | |||||
10. | „Save Me” | Alter Bridge | 3:27 | |||||
11. | „Beautiful” | The Dreaming | 3:03 | |||||
12. | „Hollow” | Submersed | 4:04 | |||||
13. | „Angels With Even Filthier Souls” | Hawthorne Heights | 2:55 | |||||
14. | „5 Years” | The Twenty Twos | 3:52 | |||||
15. | „In the Light” | Full Blown Rose | 4:13 | |||||
57:14 |
| ||||||||
Nr | Tytuł utworu | Autor | Długość | |||||
1. | „Main Title” | C. Beck | 1:31 | |||||
2. | „DeMarco’s End” | C. Beck | 2:07 | |||||
3. | „Ferry Crossing” | C. Beck | 3:19 | |||||
4. | „Insomnia” | C. Beck | 2:11 | |||||
5. | „Ninjas” | C. Beck | 4:04 | |||||
6. | „The Hand” | C. Beck | 1:23 | |||||
7. | „Gnarly Gongs” | C. Beck | 1:15 | |||||
8. | „Stick” | C. Beck | 2:04 | |||||
9. | „Just Sit Quietly” | C. Beck | 1:04 | |||||
10. | „The Kiss” | C. Beck | 1:39 | |||||
11. | „Escape From McCabe’s” | C. Beck | 2:20 | |||||
12. | „Tattoo” | C. Beck | 0:49 | |||||
13. | „The Forest” | C. Beck | 1:47 | |||||
14. | „Wolf Run” | C. Beck | 1:58 | |||||
15. | „Typhoid” | C. Beck | 2:17 | |||||
16. | „Just a Girl” | C. Beck | 1:49 | |||||
17. | „Homecoming” | C. Beck | 1:54 | |||||
18. | „Candle Trick” | C. Beck | 1:41 | |||||
19. | „Kirigi” | C. Beck | 2:29 | |||||
20. | „Hedge Maze Brawl” | C. Beck | 2:36 | |||||
21. | „Elektra’s Second Life” | C. Beck | 4:55 | |||||
45:12 |
Wydanie
[edytuj | edytuj kod]Światowa premiera Elektry miała miejsce 8 stycznia 2005 roku w Las Vegas. Podczas wydarzenia uczestniczyła obsada i produkcja filmu oraz zaproszeni specjalni goście. Premierze tej towarzyszył czerwony dywan oraz szereg konferencji prasowych[15]. Dla szerszej publiczności w Stanach Zjednoczonych zadebiutował 14 stycznia. W Polsce film miał premierę 18 lutego tego samego roku[1].
5 kwietnia 2005 roku film został wydany na DVD w Stanach Zjednoczonych[16], a w Polsce, 22 czerwca 2005[17].
- Wersja reżyserska
18 października 2005 roku w Stanach Zjednoczonych została wydana wersja reżyserka filmu Elektra: Director’s Cut na DVD, która została rozszerzona o dodatkowe niecałe 3 minuty w stosunku do wersji kinowej[18]. 4 maja 2010 roku została ona wydana na nośniku Blu-ray[19].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Box office
[edytuj | edytuj kod]Film przy budżecie 43 miliony dolarów zarobił niecałe 57 milionów, z czego prawie 24 miliony w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz około 46 tysięcy w Polsce[20].
Krytyka w mediach
[edytuj | edytuj kod]Film otrzymał negatywne oceny od krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 11% z 166 recenzji filmu jest pozytywnych (średnia ocen wyniosła 3,83 na 10)[21]. Na portalu Metacritic średnia ocen z 35 recenzji wyniosła 34 punktów na 100[22]. Natomiast według serwisu CinemaScore publiczność przyznała mu ocenę B w skali od F do A+[23].
Nominacje
[edytuj | edytuj kod]Rok | Ceremonia | Kategoria | Nominowani | Rezultat | Przypis |
---|---|---|---|---|---|
2005 | Teen Choice Awards | Ulubiona aktorka filmu akcji / thrillera | Jennifer Garner | Nominacja | [24] |
MTV Movie Awards | Najlepszy pocałunek | Jennifer Garner, Natassia Malthe | Nominacja | [25] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Elektra [Blu-Ray]. dvdmax.pl. [dostęp 2020-07-27]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i Brian Lowry: Elektra review. Variety. [dostęp 2005-01-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Elektra, reż. Rob Bowman
- ↑ Colin Cunningham. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ Hiro Kanagawa. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-27)]. (ang.).
- ↑ Kurt Max Runte. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ Bob Sapp. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-19)]. (ang.).
- ↑ Paul Chavez: 'Women are softer': Jennifer Garner discusses same-sex kiss with Natassia Malthe in 2005 superhero film Elektra. Daily Mail. [dostęp 2018-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-19)]. (ang.).
- ↑ Chris Ackerman. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ Edison T. Ribeiro. Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ Nicholas Fonseca: Daredevil's Jennifer Garner gets a spin-off. Entertainment Weekly. [dostęp 2003-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ High in the sky Benny bares all. The Sydney Morning Herald. [dostęp 2004-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-27)]. (ang.).
- ↑ Elektra score (2005). soundtrackinfo.com. [dostęp 2020-07-27]. (ang.).
- ↑ Elektra (2005). soundtrackinfo.com. [dostęp 2020-07-27]. (ang.).
- ↑ Jennifer Garner At The World Premiere Of Elektra At The Palms Casino Resort January 8 2005 In Las Vegas Nv Celebrity. overstock.com. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ Elektra (2005). dvdsreleasedates.com. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-08)]. (ang.).
- ↑ Elektra. film.interia.pl. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (pol.).
- ↑ Todd Douglass Jr.: Elektra - Unrated Director's Cut. DVD Talk. [dostęp 2005-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-28)]. (ang.).
- ↑ George Theofanopoulos: Elektra Director’s Cut Blu-ray Review. HD Movie Room. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-08)]. (ang.).
- ↑ Elektra. Box Office Mojo. [dostęp 2020-07-27]. (ang.).
- ↑ Elektra. Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-07-27]. (ang.).
- ↑ Elektra. Metacritic. [dostęp 2020-07-27]. (ang.).
- ↑ CinemaScore. CinemaScore. [dostęp 2020-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- ↑ 2005 Teen Choice Awards. awardsandwinners.com. [dostęp 2020-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-25)]. (ang.).
- ↑ Ben Cosgrove: Vicious teens and happy drunk lead 2005 MTV Movie Awards nominees. MTV. [dostęp 2005-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)]. (ang.).