Elpis (czasopismo 1926–1939) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Adres | Warszawa |
Język | polski |
Pierwszy numer | 1926 |
Ostatni numer | 1939 |
Elpis. Prace profesorów Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego – prawosławne czasopismo teologiczne wydawane w Warszawie w latach 1926–1939. Powstało z inicjatywy metropolity Dionizego. Pismo miało na celu publikacje prac profesorów Studium Teologii Prawosławnej UW. Ukazywało się jako rocznik, od 1932 półrocznik. Wydawcą był Synod Kościoła Prawosławnego w Polsce z zasiłku Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Do roku 1935 zamieszało artykuły w języku polskim, ukraińskim i rosyjskim, od 1935 wyłącznie w języku polskim.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Pismo w zbiorach Biblioteki Narodowej [1]
- Henryk Paprocki, Elpis [w:] Encyklopedia katolicka, t. 4: Docent - Ezzo, pod red. Romualda Łukaszyka, L. Bieńkowskiego, Feliksa Gryglewicza, Lublin: KUL 1983, k. 902.