Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszego montażysty – Wikipedia, wolna encyklopedia
Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszego montażysty (ang. European Film Award for Best Editor) − nagroda przyznawana za najlepszy montaż w filmie europejskim w ramach Europejskich Nagród Filmowych. Przyznawana jest przez członków Europejskiej Akademii Filmowej od czwartej edycji wręczania nagród, czyli od 1991 roku[1]. Początkowo przyznawano ją nieregularnie. W latach 2005 oraz 2010-2012 ogłaszano listę nominowanych. Od 2013 wyróżnienie przyznaje się corocznie, a do wiadomości podaje się jedynie nazwisko laureata.
Dwukrotnie nagrodę otrzymali polscy montażyści: Jacek Drosio (2015)[2] i Jarosław Kamiński (2018)[3].
Laureaci
[edytuj | edytuj kod]- 1991:
Giancarla Simoncelli – Ultrà
- 1992:
Nelly Quettier – Kochankowie z Pont-Neuf
- 2005:
Michael Hudecek i
Nadine Muse – Ukryte
- 2010:
Luc Barnier i Marion Monnier – Carlos
- 2011:
Tariq Anwar – Jak zostać królem
- 2012:
Joe Walker – Wstyd
- 2013:
Cristiano Travaglioli – Wielkie piękno
- 2014:
Justine Wright – Locke
- 2015:
Jacek Drosio – Body/Ciało
- 2016:
Anne Østerud i
Janus Billeskov Jansen – Komuna
- 2017:
Robin Campillo – 120 uderzeń serca
- 2018:
Jarosław Kamiński – Zimna wojna
- 2019:
Jorgos Mawropsaridis – Faworyta
- 2020:
Maria Fantastica Valmori – Wyłom
- 2021:
Muharam Kabułowa – Rozkurczając pięści
- 2022:
Özcan Vardar i Eytan İpeker – Gorące dni
- 2023:
Laurent Sénéchal – Anatomia upadku
- 2024:
Juliette Welfling – Emilia Pérez
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 1991: 4th European Film Awards. European Film Awards. [dostęp 2022-12-29]. (ang.).
- ↑ Polish Editor Wins European Film Award. PISF. [dostęp 2021-12-28]. (ang.).
- ↑ First European Film Award for ‘Cold War’. TVP World, 15.11.2018. [dostęp 2021-12-28]. (ang.).