Ewa Spychalska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1949 |
---|---|
Przewodniczący OPZZ | |
Okres | od 1991 |
Poprzednik | |
Następca | |
Ambasador RP na Białorusi | |
Okres | od 1 listopada 1996 |
Poprzednik | |
Następca |
Ewa Spychalska z domu Czuma (ur. 17 sierpnia 1949 w Warszawie) – polska polityk, nauczycielka i działaczka związkowa, w latach 1991–1996 przewodnicząca OPZZ, posłanka na Sejm I i II kadencji, ambasador na Białorusi (1996–1998).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1990 ukończyła studia na Wydziale Nauk Społecznych Akademii Nauk Społecznych (następczyni WSNS przy KC PZPR w Warszawie). Pracowała jako nauczycielka i pracowniczka Inspektoratu Oświaty. Przez wiele lat działała w OPZZ, w latach 1991–1996 kierowała tą organizacją.
W tym samym okresie zasiadała w Sejmie I i II kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Złożyła mandat poselski, obejmując stanowisko ambasador RP na Białorusi. Została odwołana z tej funkcji po zmianie rządu. Po powrocie do kraju była m.in. doradcą prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. W 2003 dołączyła do Centrolewicy RP[1] (wykreślonej z rejestru w 2006).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ I Zjazd Demokratycznej Partii Lewicy. Na lewo od SLD, gazeta.pl, 7 września 2003 [zarchiwizowane 2009-06-09] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ewa Spychalska [online], sejm.gov.pl [dostęp 2019-07-10] .
- Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 1996, s. 283, ISSN 1230-4794 .