Floruit – Wikipedia, wolna encyklopedia
Floruit (w skrócie fl. lub flor.) – forma osobowa (3 os. l. poj. perfectum) łacińskiego czasownika floreo, florere, florui, oznaczająca „kwitł”, „kwitła”, „kwitło” i używana dla wskazania okresu, w którym ktoś (lub coś, np. jakaś szkoła, gatunek albo ruch społeczny czy polityczny) był aktywny[1].
Zwykle określenie to jest używane w odniesieniu do szczytu aktywności danej osoby, ruchu, gatunku itp. Często używa się go w genealogii i w opisach historycznych, gdy daty narodzin lub śmierci danej osoby nie są znane, ale istnieją inne dane, które pozwalają określić okres, w którym była czynna[2].
Takiego zapisu używa się też w pracach dotyczących historii sztuki przy datowaniu lat kariery artystów i literatów. W tym kontekście zapis ten oznacza okres aktywności artystycznej bądź literackiej, a nie okres życia danej osoby[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „floruit, n.”. Oxford English Dictionary. 2012.
- ↑ Adeleye, Gabriel; Kofi Acquah-Dadzie, Thomas J. Sienkewicz, James T. McDonough (1999). World Dictionary of Foreign Expressions: a Resource for Readers and Writers. Bolchazy-Carducci Publishers. s. 147. ISBN 0-86516-423-1
- ↑ Johnson, W. McAllister (1990), Art History: Its Use and Abuse, University of Toronto Press, s. 307. ISBN 0-86516-423-1