Flakpanzer I – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | Alkett |
Typ pojazdu | |
Trakcja | gąsienicowa |
Załoga | 4 osoby |
Historia | |
Produkcja | |
Wycofanie | |
Egzemplarze | 24 egz. |
Dane techniczne | |
Silnik | 4-cylindrowy, ~gaźnikowy, chłodzony powietrzem silnik w układzie bokser typu Krupp M 305 o pojemności 3460 cm³ |
Transmisja | mechaniczna |
Pancerz | stalowy |
Długość | 4,02m |
Szerokość | 2,06m |
Wysokość | 1,97m |
Masa | bojowa: 6300 kg |
Osiągi | |
Prędkość | 30-35 km/h |
Zasięg pojazdu | 145 (droga), 115 (teren) |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) | bez przygotowania: 600 mm |
Rowy (szer.) | 1400 mm |
Ściany (wys.) | 370 mm |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 x 2 cm FlaK 38 kalibru 20 mm |
Flakpanzer I (2 cm Flak 38 auf Selbsthahrlafette PzKpfw I Ausf. A, Sd.Kfz.101) – niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze.
Po wycofaniu z uzbrojenia czołgów PzKpfw I Ausf. A ich podwozia postanowiono wykorzystać do budowy dział samobieżnych. Na 24 z nich umieszczono działka przeciwlotnicze 2 cm Flak 38 L/112 tworząc w ten sposób samobieżne działa przeciwlotnicze. Przebudowy dokonały zakłady Alkett w Berlinie. Przebudowane wozy zostały przydzielone 614 Dywizjonowi Artylerii Przeciwlotniczej.
Flakpanzer I był pierwszym typem niemieckiego samobieżnego działa przeciwlotniczego. Wszystkie wyprodukowane egzemplarze zostały zniszczone w czasie bitwy stalingradzkiej na przełomie 1942 i 1943 roku.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ISBN 83-86209-57-7.