Florek (komedia) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Florek – farsa spółki autorskiej: Adolfa Abrahamowicza i Ryszarda Ruszkowskiego w trzech aktach ogłoszona w 1887 r.[1]
Treść
[edytuj | edytuj kod]Utwór stanowi przykład dramatu mieszczańskiego. Jego morałem jest, że nikt nie zdobędzie pieniędzy w zawodzie sobie niewłaściwym. Tę opinię wyraża wuj tytułowego bohatera, Floriana Florkowskiego. Florek postanawia zostać komornikiem, choć nie ma predyspozycji do tej pracy, jako człowiek uczuciowy i litościwy. W efekcie kompromituje się i przyznaje rację wujowi. Wuj, dumny z tego, że jego nauki zostały przyjęte, czyni Florka dziedzicem i umożliwia mu tym samym małżeństwo[1][2][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Teatr, „Przegląd Polityczny, Społeczny i Literacki” (nr 226), Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, 5 października 1887, s. 2 [dostęp 2024-05-15] .
- ↑ Teatr, „Iskra” (nr 18), Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, 1887, s. 3 [dostęp 2024-05-15] .
- ↑ Teatr, „Nowa Reforma” (nr 289), Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, 18 grudnia 1888, s. 3 [dostęp 2024-05-15] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Florek (1922) [w:] Polona [online] [dostęp 2024-05-15]
- Florek (egzemplarz teatralny, 1887) [w:] Śląska Biblioteka Cyfrowa [online] [dostęp 2024-05-15]
- Florek [w:] LubimyCzytać [online] [dostęp 2024-05-15]