Flyer III – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Flyer III w podczas swojego 46 lotu | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Konstruktor | |
Konstrukcja | drewniany dwupłat |
Załoga | 1 |
Historia | |
Data oblotu | 23 czerwca 1905 |
Dane techniczne | |
Napęd | 1× 4-cylindrowy silnik rzędowy chłodzony cieczą projektu braci Wright |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość | 12,29 m |
Długość | 8,54 m |
Wysokość | 2,44 m |
Powierzchnia nośna | 46,8 m² |
Masa | |
Startowa | 323 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 56 km/h |
Pułap | 30 m |
Pułap praktyczny | 15 m |
Zasięg | 40 km |
Długotrwałość lotu | 30 min |
Współczynnik obciążenia konstrukcji | 7 kg/m² |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Bracia Wright, United States Army | |
Rzuty | |
![]() |
Flyer III został zbudowany w 1905 r. Z pełnym zapasem paliwa mógł przebywać w powietrzu pół godziny. W 1909 r. armia amerykańska zamówiła wojskową wersję Flyera III, czyniąc go tym samym pierwszym samolotem wojskowym.