Free Mobile – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data założenia | 24 lipca 2007 |
Forma prawna | |
Prezes | Xavier Niel |
Zatrudnienie | 1 638 (dane ze stycznia 2012) |
Strona internetowa |
Free Mobile – francuski operator telefonii komórkowej, należący do koncernu Iliad. Jest spółką, która jako czwarta we Francji otrzymała licencję 3G.[1] W 2011 r. Free Mobile otrzymało licencję na pasmo 4G w zakresie częstotliwości 2,6 GHz.[2] Free Mobile świadczy usługi przy wykorzystaniu własnych częstotliwości oraz roamingu krajowego korzystając z sieci Orange. Identyfikatorem MCC i MNC jest 208-15
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszą licencję 3G przyznano w 2000 r. France Telecom (operatorowi sieci Orange). W tym samym roku licencję otrzymał SFR a w dwa lata później Bouygues Telecom. Free Mobile otrzymało licencję 17 grudnia 2009 r. płacąc za nią 240 mln €. Komercyjny start sieci nastąpił 10 stycznia 2012. Zgodnie z warunkami koncesji w momencie startu sieć miała pokryć 27% ludności Francji. Bardzo korzystna oferta spowodowała, iż sieć szybko zaczęła zyskiwać szerokie rzesze klientów, dużo większe niż pojemność sieci[3][4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Press release [online], web.archive.org, 11 października 2017 [dostęp 2022-04-16] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-11] .
- ↑ Nil Sanyas , 4G : les fréquences de Free, Orange, Bouygues et SFR dévoilées [online], www.nextinpact.com, 22 września 2011 [dostęp 2022-04-16] (fr.).
- ↑ Telepolis.pl: Francuski Free się przegrzewa?. [dostęp 2013-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
- ↑ Telepolis.pl: Francuski Free rośnie jak na drożdżach. [dostęp 2013-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].