Gabaryt – Wikipedia, wolna encyklopedia
Gabaryt (skrajnia) – obrys przekroju (zazwyczaj poprzecznego) budynku lub budowli podawany w jej maksymalnych wymiarach zewnętrznych[1]; również każdy z maksymalnych wymiarów zewnętrznych innych obiektów[2], np. pojazdów.
W prawie budowlanym gabaryt projektowanego obiektu jest uzależniony od planu zagospodarowania obowiązującego na terenie, na którym ma zostać wybudowany oraz od przepisów ogólnobudowlanych.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 51. ISBN 83-85001-89-1.
- ↑ Słownik Języka Polskiego. PWN. [dostęp 2018-07-11].