Godzina Miłosierdzia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Godzina Miłosierdzia – modlitwa o godzinie trzeciej po południu każdego dnia, czyli w chwili konania Jezusa na krzyżu.
Jest to jedna z nowych form kultu Miłosierdzia Bożego (obok obrazu Miłosierdzia Bożego, święta Miłosierdzia Bożego, Koronki do Miłosierdzia Bożego i Szerzenie czci Miłosierdzia) przekazana przez św. Siostrę Faustynę Kowalską ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia.
Według jej prywatnych objawień mistycznych Jezus prosił o modlitwę w tej godzinie i związał z nią obietnicę wszelkich łask, jeśli ta modlitwa będzie ufna i połączona z uczynkami miłosierdzia względem bliźnich.
Modlitwa w Godzinie Miłosierdzia ma spełniać określone warunki:
- ma być skierowana wprost do Jezusa,
- w błaganiach należy się odwoływać do wartości i zasług Jego bolesnej męki,
- ma być zanoszona o trzeciej po południu.
Przedmiotem modlitwy jest rozważanie męki Pańskiej w czasie drogi krzyżowej, albo w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu, albo w jakimkolwiek miejscu o trzeciej po południu.
Fragmenty Dzienniczka św. Siostry Faustyny Kowalskiej mówiące o Godzinie Miłosierdzia:
|
|
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- s. M. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Kraków-Stockbridge-Rzym 1981.
- ks. Ignacy Różycki, Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, Kraków 1999.
- Modlitwy w Godzinie Miłosierdzia, Kraków 2002.