Harmony (ISS) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Inne nazwy | Node 2 |
---|---|
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Opis | |
Komponent stacji | |
Typ elementu | łącznik |
Konstrukcja bazowa | |
Czas trwania misji | |
Start | 23 października 2007 (15:38 UTC) |
Dokowanie | 26 października 2007 |
Wymiary | |
Długość | 7,4 m |
Średnica | 4,4 m |
Masa całkowita | 14 288 kg |
Pojemność hermetyzowana | 75,5 m3 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/ISS_Node_2_module.jpg/300px-ISS_Node_2_module.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Interior_of_Harmony_Node.jpg/300px-Interior_of_Harmony_Node.jpg)
Harmony (Node 2) – jeden z trzech modułów spełniających funkcję korytarzy łączących ze sobą inne, laboratoryjne moduły Międzynarodowej Stacji Kosmicznej[1].
Node 2 skonstruowany przez Europejską Agencję Kosmiczną dla NASA, stanowi rozgałęźnik pomiędzy trzema modułami: amerykańskim Destiny, europejskim Columbusem i japońskim Kibō.
Ma kształt walca z sześcioma węzłami połączeniowymi[1]. W stosunku do bliźniaczego Node 1 (Unity) jest niewiele dłuższy, jednocześnie ma taką samą średnicę[1]. Harmony posiada na pokładzie regały zawierające instrumenty odpowiedzialne za przetwarzanie energii elektrycznej i przesyłanie jej do modułów JEM "Kibō" i Columbus[1].
Harmony został umieszczony na orbicie w październiku roku 2007 w ramach misji STS-120 wahadłowca Discovery (misja montażowa 10A). Podczas misji, poprzez jeden ze swych węzłów horyzontalnych, Harmony przyłączony został tymczasowo do modułu Unity[2]. 14 listopada 2007 moduł został przemieszczony i podłączony do laboratorium Destiny[2]. Z kolei do drugiego głównego węzła horyzontalnego podłączony został PMA-2 (Pressurized Mating Adapter 2). Do pozostałych dwóch horyzontalnych portów dołączone są japońskie laboratorium JEM Kibō oraz europejskie laboratorium Columbus. Do górnego węzła miał być przyłączony anulowany moduł CAM[1], w 2015 przyłączono do niego adapter cumowniczy PMA-3. Dolny węzeł używany jest jako wejście do kontenerów MPLM (do 2011 ze względu na wycofanie promów kosmicznych), pojazdów HTV Kounotori, jest również miejscem dokowania statków Cygnus i Dragon.
Na podstawie porozumienia pomiędzy NASA i ESA, Node 2 zbudowała włoska spółka Alenia Spazio (obecnie Thales Alenia Space), w swoim ośrodku w Turynie.
Dane techniczne[2]
[edytuj | edytuj kod]- Długość: 7,067 m
- Średnica: 4,216 m
- Masa startowa: 14 500 kg
- Masa na orbicie: 14 787 kg
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- opis Node 2 na stronie ESA (ang.)
- opis modułu na stronie NASA (ang.)