Holger Rune – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Holger Vitus Nødskov Rune |
---|---|
Państwo | |
Data i miejsce urodzenia | 29 kwietnia 2003 |
Wzrost | 188 cm |
Gra | praworęczny, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny | 2020 |
Trener | Kenneth Carlsen |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 4 |
Najwyżej w rankingu | 4 (21 sierpnia 2023) |
Australian Open | 4R (2023) |
Roland Garros | QF (2022, 2023) |
Wimbledon | QF (2023) |
US Open | 3R (2022) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 0 |
Najwyżej w rankingu | 174 (26 września 2022) |
US Open | 2R (2022) |
Strona internetowa |
Holger Vitus Nødskov Rune (ur. 29 kwietnia 2003 w Gentofte) – duński tenisista, reprezentant kraju w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]W 2014 roku został mistrzem Danii do lat 12 w grze mieszanej. Jego partnerką była Clara Tauson[1]. W 2017 roku zwyciężył w mistrzostwach Europy do lat 14 w grze pojedynczej[2]. W 2019 roku, w wieku 15 lat, zdobył tytuł halowego mistrza kraju, zostając tym samym najmłodszym triumfatorem mistrzostw Danii w grze pojedynczej w historii[3].
Startując w grze pojedynczej juniorów, Rune w 2019 roku wygrał French Open w grze pojedynczej chłopców. W finale pokonał Toby’ego Kodata wynikiem 6:3, 6:7(5), 6:0[4]. Pod koniec października 2019 roku zwyciężył z Haroldem Mayotem w turnieju ITF World Tennis Tour Junior Finals, a 28 października 2019 został liderem juniorskiego rankingu ITF[5].
W cyklu ATP Tour Rune wygrał cztery turnieje w grze pojedynczej z dziewięciu rozegranych finałów – w maju 2022 roku w Monachium pokonał Botica van de Zandschulpa, który skreczował w pierwszym secie przy stanie 4:3 dla Holendra. W październiku tego samego roku zwyciężył w turnieju w Sztokholmie, wygrywając w finale ze Stefanosem Tsitsipasem 6:4, 6:4, natomiast w listopadzie wygrał pierwszy w karierze turniej rangi ATP Tour Masters 1000, pokonując w Paryżu w trzech setach Novaka Đokovicia. Kolejny tytuł zdobył w 2023 roku w Monachium.
Od kwietnia 2018 roku reprezentuje Danię w Pucharze Davisa.
W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 4. miejscu (21 sierpnia 2023), a w klasyfikacji gry podwójnej na 174. pozycji (26 września 2022).
Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Turniej | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | Tytuły | Z–P |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | 1R | 4R | 2R | 0 / 3 | 4 – 3 |
French Open | A | A | QF | QF | 4R | 0 / 3 | 10 – 3 |
Wimbledon | NH | A | 1R | QF | 4R | 0 / 3 | 7 – 3 |
US Open | A | 1R | 3R | 1R | 0 / 3 | 1 – 3 | |
Bilans spotkań | 0–0 | 0–1 | 5–4 | 10–4 | 7–3 | 0 / 12 | 22 – 12 |
Finały w turniejach ATP Tour
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (4–5)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1 maja 2022 | Monachium | Ceglana | ![]() | 3:4 krecz |
Finalista | 1. | 2 października 2022 | Sofia | Twarda (hala) | ![]() | 4:6, 6:7(8) |
Zwycięzca | 2. | 23 października 2022 | Sztokholm | Twarda (hala) | ![]() | 6:4, 6:4 |
Finalista | 2. | 30 października 2022 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() | 3:6, 5:7 |
Zwycięzca | 3. | 6 listopada 2022 | Paryż | Twarda (hala) | ![]() | 3:6, 6:3, 7:5 |
Finalista | 3. | 16 kwietnia 2023 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() | 7:5, 2:6, 5:7 |
Zwycięzca | 4. | 23 kwietnia 2023 | Monachium | Ceglana | ![]() | 6:4, 1:6, 7:6(3) |
Finalista | 4. | 21 maja 2023 | Rzym | Ceglana | ![]() | 5:7, 5:7 |
Finalista | 5. | 7 stycznia 2024 | Brisbane | Twarda | ![]() | 6:7(5), 4:6 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra pojedyncza (1–0)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 8 czerwca 2019 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() | 6:3, 6:7(5), 6:0 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mikael Østergaard: Gentoftes tennistalenter med i 10 finaler. lokalavisen.dk, 2014-07-14. [dostęp 2021-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-01)]. (duń.).
- ↑ Ole Dalsgaard Jensen: C WorldWide Talentprisen: Holger og Clara modtager hver 50.000 kr. til rejser. Tennis Avisen, 2018-04-09. [dostęp 2021-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-09)]. (duń.).
- ↑ Ole Dalsgaard Jensen: DM Inde: Holger yngste vinder nogensinde. Hannah vinder sin 3. DM-titel. Tennis Avisen, 2019-04-01. [dostęp 2021-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-28)]. (duń.).
- ↑ Roland-Garros 2019 – Simple Garçons. rolandgarros.com. [dostęp 2021-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-19)]. (fr.).
- ↑ Ross McLean: Rune: I know how to win big matches. itftennis.com, 2019-10-27. [dostęp 2021-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-10)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2021-02-21] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2021-02-21] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2021-02-21] (ang.).