IS-95A – Wikipedia, wolna encyklopedia
IS-95A (Interim Standard – 95A) – standard sieci radiowej używanej w telefonii komórkowej opublikowany w roku 1995 przez Telecommunications Industry Association (TIA). Opisuje on wykorzystanie technologii CDMA jako metody dostępu do sieci, strukturę kanałów radiowych o szerokości 1.25 MHz, kwestie związane z kontrolą mocy, z jaką przeprowadzana jest transmisja, procedury związane z rejestracją terminala, zestawiania połączenia, handoveru itp. Na bazie standardu IS-95A operatorzy oferują połączenia głosowe i przesyłanie danych za pomocą komutacji łączy z przepływnością 14.4 kb/s. Sieci oparte na tym standardzie nazywane są sieciami cdmaOne.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Witryna konsorcjum CDMA Development Group
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- www.cdg.org – witryna CDMA development Group, konsorcjum założonego przez dostwców infrastruktury i operatorów sieci cdmaOne.
- www.tiaonline.org – witryna Telecommunications Industry Association, organizacji rozwijającej specyfikację IS-95A.