IS-IS – Wikipedia, wolna encyklopedia
IS-IS (ang. Intermediate System to Intermediate System) – protokół trasowania stanu łącza (ang. link-state) oparty na otwartych standardach. Jest protokołem bramy wewnętrznej – IGP (ang. Interior Gateway Protocol) – czyli używany może być wewnątrz systemu autonomicznego. Opisany został w dokumencie RFC 1142 ↓. Używa algorytmu Dijkstry, by znaleźć najlepszą ścieżkę w sieci do transportu pakietów danych.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Protokół IS-IS został zaprojektowany przez Digital Equipment Corporation jako V faza DECnet. Ustandaryzowany przez ISO w 1992 jako ISO 10589. Zadaniem IS-IS było umożliwienie trasowania datagramów protokołu warstwy trzeciej OSI/ISO – CLNS (odpowiednika IP).
IS-IS był rozwijany jeszcze przed pracami IETF nad protokołem OSPF. Później został on rozszerzony o możliwość trasowania datagramów protokołu IP (podstawowy protokół używany w Internecie). Ta wersja IS-IS została nazwana jako zintegrowany IS-IS (ang. Integrated IS-IS).
OSPF dominuje obecnie jako protokół trasowania wewnętrznego (IGP), szczególnie dla sieci o małej i średniej skalowalności. Natomiast IS-IS – mniej znany inżynierom sieciowym – ze względu na swoje cechy, pozostał protokołem używanym głównie przez dużych operatorów internetowych.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- trasowanie
- protokół OSPF
- IEEE 802.1aq – Shortest Path Bridging (SPB)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- D. Oran , OSI IS-IS Intra-domain Routing Protocol, RFC 1142, IETF, luty 1990, DOI: 10.17487/RFC1142, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).