Izotyp – Wikipedia, wolna encyklopedia
Izotyp (gr. ἴσος „równy” τύπος „wzór, znak, odcisk”) – termin z dziedziny nomenklatury botanicznej: dublet holotypu, pochodzący z tego samego zbioru i często rozsyłany do innych zielników (nie może być ilustracją)[1]. W nomenklaturze zoologicznej pojęcia izotypu nie używa się.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Art. 9.4. International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants. [dostęp 2014-04-22].