Jan Scherff (starosta) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Jan Scherff (przed 1939) | |
Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1891 |
---|---|
Data śmierci | 17 listopada 1974 |
Wicestarosta powiatu rudeckiego | |
Okres | od 1929 |
Wicestarosta powiatu sokalskiego | |
Okres | od ok. 1935 |
Starosta powiatu kolbuszowskiego | |
Okres | od 1938 |
Poprzednik | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jan Marian Leopold Scherff (ur. 16 lipca 1891 w Dolinie, zm. 17 listopada 1974) – polski urzędnik samorządowy II Rzeczypospolitej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jan Marian Leopold Scherff urodził się 16 lipca 1891 w Dolinie[1][2][3][4]. Był synem Jana (c. k. urzędnik sądowy, prokurator) i Sabiny z domu Warywoda[1][4].
W 1909 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Karol Friser, Jakub Mikoś, Władysław Owoc, Stanisław Sinkowski, Zygmunt Wrześniowski, Karol Zaleski)[5][6][7][8]. Podczas nauki w Sanoku zamieszkiwał z ojcem przy ul. Tadeusza Kościuszki[2]. W 1915 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra[4].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i nastaniu II Rzeczypospolitej wstąpił do służby państwowej ok. 1919/1920[3]. W 1923 był urzędnikiem powiatu samborskiego[9]. Pod koniec 1925 w randze referendarza został przeniesiony z Sambora do Lwowa[10]. W 1929 jako referendarz w VII stopniu służby został przeniesiony z Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie do starostwa powiatowego w Rudkach na stanowisko zastępcy starosty[11][3]. Z tego stanowiska 29 lutego 1932 jako referendarz został przeniesiony z powrotem do Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie[12][13][14]. W drugiej połowie lat 30. pełnił funkcję wicestarosty powiatu sokalskiego[15][16][17][18]. W Sokalu był prezesem obwodu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[19]. Ze stanowiska wicestarosty sokalskiego we wrześniu 1937 został mianowany kierownikiem starostwa powiatu kolbuszowskiego[20][21][4]. Następnie sprawował stanowisko starosty powiatu kolbuszowskiego od 1938 do 1939[22][23][24]. W tym czasie został przewodniczącym zarządu Powiatowego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży[25], był prezesem miejscowego oddziału Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, prezesem zarządu okręgowego Ochotniczej Straży Pożarnej[4]. Był członkiem zarządów Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego, Ligi Morskiej i Kolonialnej[4].
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez San na wschód[26]. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został wywieziony w głąb Związku Radzieckiego[26]. Na tereny polskie powrócił wraz z Ludowym Wojskiem Polskim[26].
W 1958 zamieszkiwał w Szczecinie[27]. Był żonaty, miał syna Jerzego[26]. Zmarł 17 listopada 1974[28]. Został pochowany na Cmentarzu Bronowickim w Krakowie (kwatera XI-5-7)[28]. Nieopodal na tej nekropolii została pochowana Maria Scherff, zmarła 22 sierpnia 1974[29].
Od 1919 był żonaty z Marią z domu Zielonka[4].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi (1938)[30]
- Srebrny Krzyż Zasługi (30 kwietnia 1937)[31][18][4]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[4]
- Medal za Długoletnią Służbę[4]
- Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia[32]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1906/1907 (zespół 7, sygn. 42). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 764.
- ↑ a b CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1908/1909 (zespół 7, sygn. 48). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 859.
- ↑ a b c Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r.. Lwów: 1931, s. 15.
- ↑ a b c d e f g h i j Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: Drukarnia Wydawnicza, 1939, s. 272.
- ↑ XXVIII. Sprawozdanie Dyrektora C. K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1908/9. Sanok: Fundusz Naukowy, 1909, s. 55, 70.
- ↑ Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 135, s. 4, 17 czerwca 1909.
- ↑ Sprawozdanie jubileuszowe z działalności Państwowego Gimnazjum w Sanoku w latach 1888 – 1938 wydane z okazji Wielkiego Zjazdu Wychowawców i Wychowanków Zakładu w 50 rocznicę pierwszego egzaminu dojrzałości. Lwów: Drukarnia Urzędnicza we Lwowie, 1938, s. 47.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-03-22].
- ↑ Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 1 sierpnia do 1 września 1923 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 23, s. 24, 30 września 1923.
- ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 12, s. 4, 1 grudnia 1925.
- ↑ Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 19, s. 235, 20 listopada 1929.
- ↑ Kronika rudecka. „Gazeta Lwowska”. Nr 273, s. 4, 25 listopada 1931.
- ↑ Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 6, s. 101, 15 kwietnia 1932.
- ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 5, s. 130 (46), 31 marca 1932.
- ↑ Jan Scherff. Nowa Konstytucja. „Ziemia Sokalska”. Nr 8, s. 1, 15 kwietnia 1935.
- ↑ Kronika. Z działalności Pow. Komitetu do spraw Młodzieżowych. „Ziemia Sokalska”. Nr 25, s. 5, 1 stycznia 1936.
- ↑ Kronika. Opłatek T.S.L. za Zabużu. „Ziemia Sokalska”. Nr 27, s. 5, 1 lutego 1936.
- ↑ a b Odznaczenia Krzyżem Zasługi. „Gazeta Lwowska”. Nr 100, s. 3, 6 maja 1937.
- ↑ Jan Scherff. Kronika. „Ziemia Sokalska”. Nr 27, s. 5, 1 lutego 1936.
- ↑ Mianowania starostów w Województwie lwowskim. „Gazeta Lwowska”. Nr 223, s. 2, 1 października 1937.
- ↑ Nowi starostowie. „Wschód”. Nr 62, s. 1, 10 października 1937.
- ↑ Zbigniew Lenart. Samorząd powiatu kolbuszowskiego w latach 1867-1939. Wprowadzenie do monografii. „Rocznik Kolbuszowski”. Tom 10, s. 120, 2010. ISSN 0860-4585.
- ↑ Zwierzchnicy powiatu kolbuszowskiego w latach 1855–2005. powiat.kolbuszowski.pl. [dostęp 2015-11-09].
- ↑ Według tego źródła już w grudniu 1937 był określany jako starosta kolbuszowski. Zjazd kół młodzieży wiejskiej w Nienadówce, pow. Kolbuszowa. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”. Nr 1642, s. 2, 14 grudnia 1937.
- ↑ Sprawozdanie z działalności Wojewódzkiego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży za czas od 1 września 1937 do 31 sierpnia 1938 r.. Lwów: 1938, s. 48.
- ↑ a b c d Halina Dudzińska. Wspomnienia o wrześniu 1939 roku (w 60-tą rocznicę). „Rocznik Kolbuszowski”. Nr 5, s. 38, 2001. ISSN 0860-4585.
- ↑ Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 144.
- ↑ a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jan Scherff. rakowice.eu. [dostęp 2018-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Maria Scherff. rakowice.eu. [dostęp 2018-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
- ↑ Z kraju. „Gazeta Lwowska”. Nr 214, s. 2, 21 września 1938.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 100, poz. 146 „za zasługi na polu rozwoju Ligi Morskiej i Kolonialnej”.
- ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 288.