Jaskinia z Potokiem – Wikipedia, wolna encyklopedia
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość | 46 m |
Głębokość | 4,5 m |
Deniwelacja | 4,5 m |
Wysokość otworów | 200 (główny), 200, 202, 202,5, 203, 203,5 i 204,5 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny | 0 m |
Ekspozycja otworów | ku NE (główny) |
Data odkrycia | znana od dawna |
Ochrona i dostępność | niedostępna turystycznie |
Kod | (nr inwentarzowy PIG) N-2.26 |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
![]() |
Jaskinia z Potokiem (Schronisko z Potokiem) – jaskinia na terenie Niecki Nidziańskiej. Ma dziewięć otworów wejściowych położonych w górnej części Doliny Skorocickiej (Niecka Solecka), na północny wschód od Skorocic, powyżej Jaskini Starej, na wysokościach 200, 202, 202,5, 203, 203,5 i 204,5 m n.p.m.[1][2]. Długość jaskini wynosi 46 metrów, a jej deniwelacja 4,5 metrów[3].
Jaskinia znajduje się na terenie rezerwatu przyrody „Skorocice” i jest nieudostępniona turystycznie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/JKRUK_20070607_SKOROCICE_KRAS%27REZERWAT4.jpg/220px-JKRUK_20070607_SKOROCICE_KRAS%27REZERWAT4.jpg)
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]Jaskinię stanowi kręty korytarz mający trzy poziomy. Do głównego (największego) otworu wejściowego wpływa Potok Skorocicki i płynie przez całą jaskinię najniższym poziomem. Na końcu jaskini (przy drugim głównym otworze) ginie w szczelinach nie do przejścia. aby ponownie pojawić się w położonej niżej Jaskini Starej. Górne poziomy jaskini są suche. Odchodzą od nich kominki i krótkie korytarzyki prowadzące do pozostałych, niewielkich otworów wejściowych[3].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W jaskini brak jest nacieków i roślinności[3].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]Jaskinia była znana od dawna. Jej pierwszy opis i plan sporządził B. W. Wołoszyn w 1990 roku[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Głazek, Jan Urban, Jacek Gubała, Andrzej Kasza - Dolina Skorocicka - dolina krasowa i największy zespół jaskiń w gipsach Niecki Nidziańskiej, 36. Sympozjum Speleologiczne, Pińczów, 2002
- ↑ Jan Urban, Jacek Gubała , Andrzej Kasza - Jaskinie w gipsach Niecki Nidziańskiej, Przegląd Geologiczny, Vol. 51, Nr 1 (2003), ISSN 0033-2151
- ↑ a b c d Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-01-03] (pol.).